هـِـی ر ِفیق !

هـِـی ر ِفیق !
دُنیای ِ ما اَندازه ی هم نیست...
مـَن، عـــاشق ِ سیگار و شراب وُ گیتارم...
مَـن، روز ها تا ظــُـهر می خوابم
مَـن، هر شَب وُ تا صُــبـح بیدارم
مَن، خیلی وَقتا ساکتم وُ سَـردَم
وقتی که میرم تـــو خودم
شاید پاییـــز ِ ســــال ِ بَـــعـد برگــَـــردم.....!
مرا از چه میترسانی؟ از تنهایی؟ از نبودنت؟ از گم شدن میان آدمک ها؟!! مرا میترسانی که اگر نباشی گریه میکنم و میمیرم؟!! آخ که تو چقدر ساده ای....... نمیدانی کسی که بارها رفته باشد دیگر ارزشش را از دست میدهد..... اگر تمام وقتت را به جای خر کردن من صرف آدم شدن خودت میکردی الآن اندک قیمتی داشتی...... این روزها دیگر نه به بر گشتنت فکر میکنم نه به خاطراتت..... دیگر وقتی اسمت را هم میشنوم خنده ام میگیرد... ااااه که تو چه تجربه مسخره ای بودی .... من که دیگر فراموش کرده ام و زندگی ام را از نو صیغل داده ام..تو میمانی با یک اعصاب داغون.. شیشه مشروب .. پاکتهای سیگار ... شک و تردید..... و یک عمر حسرت.....