بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
ریشه فکر خوب یا بد :ریشۀ اصلی، ابتدا توجه است و سپس اراده و انتخاب.
در سوره روم، آیه 30 فرمود که توجه خود را به دین فطرت معطوف‌ساز که دین پایدار و نگاهدارنده، همین دین فطرت است.
حضرت ابراهیم علیه السلام در پاسخ مشرکان از معبودش فرمود:إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ - من روى خود را به سوى كسى كردم جهتم را متوجه کسی نموده‌ام كه آسمانها و زمين را آفريده؛ من در ايمان خود خالصم؛ و از مشركان نيستم!(سوره انعام آیه 79)
آدمی توجهش به هر سمت یا موضوعی که معطوف گردد، راجع به همان فکر می‌کند و اگر با اختیار و ارادۀ خود، آن را برگزید، فکر می‌ کند که چگونه به آن برسد و اگر برنگزیند، فکر می‌کند که چگونه از آن دوری جسته و مصون بماند.
اگر کسی متوجه معاش شود، به کار و درآمد فکر می‌کند اگر کسی متوجه امر ازدواج شود، راجع به آن تفکر می‌نماید اگر کسی متوجه خداوند سبحان و معاد گردد، برای رشد، کمال و قرب الهی فکر می‌کند و اگر توجه کسی فقط معطوف متاع و لذت دنیا شود، فقط برای رسیدن به آن فکر می‌کند توجه به دوست، سبب می‌شود که آدمی برای نزدیک شدن، لقاء و وصال فکر کند توجه به دشمن، سبب می‌ شود که آدمی برای دور شدن، مصون ماندن، مقابله نمودن و شکست دادن دشمن فکر کند و چنان که امریکا در فکر نابودی ماست و ما در فکر مقاومت و دور کردن دشمنی‌ها هستیم.
بنابراین، تفکرات بد و مضر، از هوای نفس که البته توسط شیاطین جنّ و انس نیز وسوسه می‌شود نشأت می‌ گیرند.
فرمود: تعقل آن است که آدمی را به بندگی معبود سوق دهد، سبب رشد و کمال گردد.(پایان)