باز باران با ترانه می خورد بر بام خانه

باز باران با ترانه می خورد بر بام خانه
یادم آرد کربلا را دشت پر شور و بلا را
گردش یک ظهر غمگین، گرم و خونین
لرزش طفلان نالان زیر تیغ و نیزه ها را
با صدای گریه های کودکانه و ندرین صحرا سوزان
می دود طفلی سه ساله پر ز ناله،
دل شکسته ، پای خسته.
باز باران، فطره قطره، می چکد از چوب محمل
آخ باران کی بباری بر تن عطشان یاران
تر کنند از آن گلو را آخ باران...
آخ باران...!!!