فکر کنم ظهر عاشورا بود.

فکر کنم ظهر عاشورا بود.
همه رفته بودند.
قاسم، علی اکبر،و علی اصغر،
عباس وقتی می رفت دست نداشت
برای مولا تکان دهد. کاش امام یک پیاله آب داشت تا پشت پایش بریزد!
حالا امام دیگر مانده بود که شال بندد و ندایی مبهم!
" هل من ناصر ینصرنی"
که گفت که صدائی نشنید.
و کمر بند شهادت محکم.
غروب عاشورا بود.
ذوالجناح آرام و خسته کنار خیمه ایستاد.
بدون سوار،
بدون سپه سالار،
زینب مانده بود،
با یک شام غریب،
رقیه ، هنوز بهانه بابا را می گرفت.!( روز نامه خراسان)
فکر کنیم امروز هم ظهر عاشورا است. صدای هیئت بلند است« وای حسین کشته شد»
تو سینه می زنی، زنجیر می زنی،مشکی پوش شده ای،زنگ موبایلت را عوض کرده ای، تو شده ای علمدار هیئت،تو پای دیگ ایستاده ای،نذر کرده ای،نذری را هم می زنی،تو هنوز برای مظلومیت اهل دل اشک می ریزی، اشکت از روی معرفت است، وشعارت از روی شعور....
شمائی که محرم و صفر را زنده نگه داشته ای ، دست مرا بگیر . من جا مانده ام توی این ترافیک بی کسی.!
کیست که مرا یاری دهد!؟