ادامه پارت ۵

عشق همیشه دشواری به همراه دارد، این درست است.. ولی طرف خوب آن اینست که عشق، انرژی می‌دهد.

بی زار ام از زندگی کذایی،با وجود تو هنوز به دنبال پایان زندگی ام.بیا و تا آخرین دَم و باز دَم؛با همه طعم هایش،حتی تلخش زندگی کنیم.

تا آخرین قطره خون تو خواهم نوشت از آنچه بر سر و روی من آوردی

همان گونه که آلبر کامو برای عشق اش نامه نوشت :

«ماریا عزیزکم، تلفن که میزدم به خانه ات، امیدوار بودم ببینمت. اما دیگر فرصتش را ندارم. این نامه را بین دو قرار برایت می فرستم. البته منظور خاصی ندارم، اما حدس می زنم امشب که برمی گردی پیدایش می کنی و آن وقت به من فکر می کنی. من خسته ام، به تو احتیاج دارم. اما با اینکه قبول دارم که نمی توانیم به همدیگر از این حرف ها بزنیم؛ باید کنار من می بودی .شب بخیر عزیزم. زیاد بخواب. خیلی زیاد به من فکر کن. تا فردا می بوسمت.»

(خطاب به عشق / نامه‌های آلبرکامو و ماریا کاسارس)

همانطور که فرناندو کراپ نامه نوشت:

«نجیب‌زاده: شما چقدر قوی هستید، چقدر قوی! 

جولیا: بله، به خاطر عشق.

نجیب‌زاده: جولیا! زندگی رو به من برگردونید! امید رو، همه‌چیز رو!»

(فرناندو کراپ این نامه را نوشت / تانکر دورست)

عشق من به تو مثل شراب است محبوبه؛ باید بگذاری سال‌ها بماند تا آرام‌آرام جا بیفتد و طعم خود را پیدا کند، تا سکرآور شود؛ وگرنه تب تند زود عرق می‌کند


________________________
پرش زمانی از زبان دازایه