نَفَسم بگو کجایی " که ستاره ی سهیلی ...

نَفَسم بگو کجایی " که ستاره ی سهیلی ...
من و میل اینچنینی !!! تو چرا بدون میلی

همه شب به انتظارت " غزلی سروده ام' تا
تو؛ یِ بی وفا بدانی که دلم گرفته! خیلی..

تو که پیش من نباشی" همه ی دار و ندارم
قلمی " دفتر شعری" دو سه واژه ی طُفیلی

تو نماز نیمه شبها ... تو نیایشی " نه شعری
تو شبیهِ یک دعایی " که مقدسی " کُمیلی ؛
من و پای لنگ شعرم " تو بگو چگونه روزی
برسد به گَرد پایت؟ که قطار روی ریلی ...

نکند خبر نداری ...؟ نَفَسم' بیا که کار از ...
غزل وگریه و هق هق" بخدا گذشته خیلی