کیوکوشین کاراته

۲۲ سال گذشت؛
اما هنوز وقتی کیوکوشین می‌پوشم، همان حس روزهای اول را دارم؛
حسِ ایستادن مقابل سختی، بدون بهانه و بدون عقب‌نشینی.

در این راه فهمیدم مبارزه فقط روی تاتامی نیست؛
گاهی بزرگ‌ترین مبارزه، جنگی است که در سکوت با خودت داری.

کیوکوشین به من یاد داد درد را بشناسم، شکست را بپذیرم، از زمین بلند شوم و دوباره قدم بردارم.

اینجا فقط بدن ساخته نمی‌شود؛
شخصیت ساخته می‌شود.
احترام، انضباط و اراده‌ای که هیچ کمربندی به‌تنهایی نشانش نمی‌دهد.

OSU! 🥋🔥
دیدگاه ها (۰)

کیوکوشین کاراته

🔴🇮🇷 اگر در مقابل هراس‌افکنی دشمن به وظیفه‌تون عمل کردید، نتی...

🎈 در کودکی عاشق بادکنک بودم. امکان نداشت با پدر و مادرم به س...

این بار از اقیانوسی بی کران خسته تر از همیشه با تو سخن می گو...

بسم الله. . .دلم نوشتن می خواهد و به هر سختی قلم به دست میگی...

با " خودم " قهرمعاشقی مگر چقدر می ارزد که خودش را یادش رفته....

افتتاح اولین دورهٔ مجلس شورای اسلامی (۱۳۵۹ ه‍.ش): افتتاحِ صن...

⭕️ عشق غرور ⭕️قسمت هشتموقتی برای اولین بار وارد آلمان شدم ...

گزارش تکان‌دهنده از تجاوز (نا)معلم به دختر ۹ساله در روستای "...

به احترام مهاجران افغانی حاضر در آزادیفرهاد عشوندیخبرآنلاین ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط