دلتنگم...

دلتنگم...
دلتنگم...دلتنگ روزهای باهم بودنمان...دلتنگ تو...دلتنگ من...
دلتنگ لبخند هایمان...دلتنگ همه چیز هایی که از آن من و تو بود...
حیف که "بود..."...
دلتنگ صدایی هستم که هر بار مرا به نام صدا میزد...چشمهایی که هربار به من خیره میماند...
دلتنگ دست هایی هستم که نوازشگرم بود...و شانه هایی که تکیه گاه دلتنگیم...
دلتنگم...دلتنگ تو...
اما امروز نه دستی هست که نوازشم کند و نه شانه ای که تکیه گاهی باشد برای دلتنگیم...
امروز نه دستانت را دارم...نه نگاهت را...و نه شانه هایت را...
امروز عجیب دلتنگم و تو نیستی...
دلتنگم...
دلتنگ همۀ رویا هایی که تورا داشتم...دلتنگ تمام رویا هایی که تو مرا داشتی...
امروز تو دلتنگ کیستی؟ چشمانت به کدامین سوست؟؟
کدام دست،دستانت را میفشارد؟ کدام قلب خانه ی توست؟
امروز شانه هایت پناه کدامین دلِ تنگ است...؟؟
امروز هم کسی هست که به اندازه ی من برایت گریه کند؟...
*چه ساده ام...گمان میکنم به دورم میگردند،کسانی که دورم میزنند