من،هنوزم فکر میکنم…

من،هنوزم فکر میکنم…
تو،
بهترین انتخاب منی... هر چند که،همه چیز بین ماتموم شده
و قراره از هم بی خبر بمونیم...!
من،این عذابو دوست دارم...
اینی که،الان هستمو دوست دارم...! درسته که نیستی،
و
خیلی بدی،در حق ام کردی...!
دلمو شکستی...!
جسارت لمس چند تا کلمه کیبورد گوشیمو،از انگشاتم گرفتی...
خواستی،منطق مرده مو
زنده کنم،تا درست زندگی کنم... خواستی،خودخواه بشی
تا،من رو به راه بشم…

خواستی،
بد بشی
تا منم،بد بشم...!
ولی…
هنوز یه چیزی ته قلبم هست،که
اسمش دوست داشتنِ!
من هنوزم،دوست دارم...
ولی،
اینا یه چیزی ازم میخوام...
مثل جون گرفتن از یه زنده ای که،امید داره هنوز…! میخوان
هر روز بدی هاتو یادم بیارن
متنفرم کنن،
از خودت و اسمت و خاطره هات...
میخوان،
حالت تهوع بگیرم نسبت به گذشته ام...
میخوان،
پرتت کنم،یه جای خیلی دور
که دستم به دلتنگی نخوره...
اما من بازم فکر میکنم
فقط تو،بهترین آدم دنیامی...
تویی که،
فقط میتونی
با عکس هات،
حرف هات،
صدات،
اسم ات،
منو دوباره،دچار کنی…!
اما هیچ کسی نمیدونه
چیزی که،بین من و توِ
از عشق
بیشتره...