به نام خدا سلام ... لبیک یا حسین ... 47 قدم تا محرم مانده

به نام خدا سلام ... لبیک یا حسین ... 47 قدم تا محرم مانده ...


==========================

گفتگوی حضرت مسلم با زنی به نام طوعه

==========================



ای طوعه منم گنجی، کافتاده به ویرانه *** ویرانه چرا شد تنگ، بر گوهر شاهانه



شاهانه مرا یک روز ،بُد منزل و کاشانه *** کاشانه شد از دستم، این خانه به آن خانه



این خانه به آن خانه، یا رب نشوی چون من *** چون من نشوی مادر، بی منزل و بی مسکن



مسکن دِه و مشکن دل، یکشب به تو مهمانم *** مهمانم و مستغنی، از آب و از نانم



نانم جگر خونین، آب اشگ ِ دو چشمانم *** چشمانم اگر خون ریخت، از هر سر مژگانم



از هر سر مژگانم، این آه و نوا آید *** آید چو حسین اینجا، او را چه بلا آید



آید چه زیان بر تو، یکشب ز وجود من *** من رو به کجا آرم، شهریست پر از دشمن



دشمن ز پیم الماس، در دست و به تن جوشن *** جوشن همه را در تن، تن ها همه در آهن



آهن دل و مومن عهد، بد گوهر و بد بنیاد *** بنیاد چنین شهری، یا رب تو بده بر باد



باد ار گذری مکه، بر ابن عمِ نامی *** نامی ز غریبان گو، با حالت ناکامی



کامی نشود حاصل، در کوفه به هنگامی *** گامی ننهی در پیش، کاینخانه بُوَد دامی



دامی که چو افتادی، جان و سر و تن دادی *** دادی سر و تن تنها، هفتاد و دو تن دادی



دادی چو کف ِ آبم، خشنودم از این احسان *** احسان چو کنی اکمال، پاداش دهد یزدان



یزدان چه گرامی داشت، مادر قدم مهمان *** مهمان به شبی مادر، منزل نکند ویران



ویران شوی ای کوفه، ویرانه نشین کوفی *** کوفیست که فرمودند ؛ الکوفی و لا یوفی



التماس دعا