پارت هدیه دومی:)) شرایط بازنشر بالای ۶ لایک بالای ۲۰ تا

[Part²²] __☆_The sweetest oblivion_☆_
_نیکو
وسوسه انگیز نیمه برهنه معصوم و خیس خیس.
من‌ هم مثل عمو زاده‌هام احمق‌ام.
این هفته با یه حس آزار دهنده به دو تا نتیجه گیری می‌رسم. تقریباً تا گردن توی کارم غرقم، ولی فقط می‌تونم به یه چیز فکر کنم:الینا ابیلی. واقعاً خیسه.
اونجا ایستاده، آب ازش می‌چکه روی بتن و با چشمای قهوه‌ای نرم و حالت شیرینش به من زل زده. موهای بلند و خیسش و بدنی که می‌تونی توی فیلم های پورن ببینی. جدی، نمی‌تونست واقعی باشه. ولی بعدش دنبالم اومد و جلوی پام سبز شد و بهم گفت که چه کارهایی نمی‌تونم بکنم.
متاسفانه، واقعی بود. هر اینچ ازش.
به یه دلیلی نمی‌دونم، فکر اینکه پدرش می‌ذاره توی مهمونی ها اینطوری بگرده، حس بدی به من میده. و به عنوان شوهر خواهرش، می‌تونم بهش بگم بره لباس بپوشه؟
هرگز نمی‌خواستم دختری لباس بپوشه، مخصوصاً یکی با اون اندام الینا.
عصبانیت رو توی سینه‌ام حس می‌کنم، چون می‌دونم وقتی اینجوری احساس می‌کنم، یعنی یه چیزی درست نیست و معمولاً برای هیچ کدوم از طرفین خوب نیست.
شب با مشعل‌های تیکی و نور‌های نارنجی درخشان بالا میز پاسیوی ابیلی‌ها روشنه. جو به اندازه کافی راحت به نظر می‌رسه، شاید به خاطر اینکه همه ابیلی ها توی سمت حیاطن و همه روشو ها توی سمت دیگه.
یه خدمتکار ششمین لیوان شراب رو به آدریانا میده و من دستم رو دراز می‌کنم و اون رو ازش میگیرم و می‌ذارم اون طرف بشقاب دسرم.
نگاهش داغ و سوزان روی صورتم می‌سوزه.
نیکو:"تو که هنوز سن‌ات برای نوشیدن کافی نیست"
آهی می‌کشه و چیزی درباره فراموش کردن ویدیو ها زیر لب میگه_
ماقرار بود"همدیگه رو بشناسیم" طبق توصیه مادرش، ولی ما به سختی حتی یه کلمه باهم صحبت کردیم و نمی‌تونه برام مهم باشه. بیشتر به این خاطر که می‌دونستم خواهرش کجاست و دارم سعی می‌کنم به اون سمت نگاه نکنم.
دختره تمام مردهای نیو‌یورک رو دور خودش جمع کرده و نمی‌خوام توی اون دایره احمق ها باشم.
با این حال، یه نقطه صورتی توی گوشه‌ی حیاط توجه‌ام رو جلب می‌کنه و نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم و نگاهی نندازم.
اون داره با دختر عموهاش و بنیتو کروکت بازی می‌کنه و مثل یه پرنسس، هنوز پاشنه هاش رو پوشیده. فکر می‌کردم شخصیتش باید یه دافع بزرگ باشه، مثل یه اسپری حشرات ضخیم یا شاید یه کم فلفل. متاسفانه، هیچ کدوم از اینا من رو دور نکرد.
نه وقتی بهش نگاه می‌کنم ونه وقتی با اون صدای نرم و گرمی که مثل بارون به پوستت می‌خوره صحبت می‌کنه.
حالا می‌فهمم که چرا عمو‌زاده هام بهش علاقه‌مند شدن.
اینکه من هم توی همون گروه احمق‌ها قرار بگیرم... مسخره‌ست.
می‌دونم این چیه. من یک روشو هستم. ماچیزی رو می‌خوایم که نمی‌تونیم داشته باشیم، و چیزی که نمی‌تونم داشته باشم الینا توی تختمه فقط یه بار.
آدریانا:"تو خواهرم رو دوست نداری؟" آدریانا می‌پرسه.
خدای من، اون یه کم تیز‌بین بود. باید به یادم بمونه.
یه جرعه ویسکی می‌زنم. "ازش خوشم میاد."
آدریانا:"همم،" فقط همین رو میگه، مثل اینکه به من باور نداره ولی اهمیتی هم نمیده.
گفتگو های ما پیش میره. کوتاه و
بی‌ احساس. نمی تونم تصمیم بگیرم که آیا ما برای هم مناسبیم یا اینکه اون من رو دیوانه می‌کنه با عجیب غریب بودنش.
نگاهم به اون بلوند خل وضع می‌افته که با یکی از دایی های الینا صحبت می‌کنه.
مرد رو نمی شناسم، ولی می‌دونم اگر ببینمش که توی خیابون داره خونریزی می‌کنه، کمکی بهش نمی‌کنم.
احساس سوزش توی سینه‌ام از تنها نگاه کردن بهش ایجاد میشه.
تقریباً جلوی خودم رو میگیرم که صورتش رو به در ورودی نکوبم. الینا ابیلی کار من نیست، با اینکه خون روشو توی رگ هام داغ‌تر میشه وقتی اون بلوند کنارشه.
آدریانا:" یانکی ها یا متس؟"
آدریانا تمام نمکدان خالی کرده وحالا درحال کشیدم کاریکاتور توی نمک‌ هاست.
نیکو:" رد ساکس."
آدریانا:" باکسر یا بریف؟"
نیکو:"کماندو."
درحالی ‌که دروغ می‌گم، نگاهش به دیکم می‌افته وبعد سریع نگاهش رو می‌ دزده ولب هاش رو جمع می‌کنه.
آدریانا:" این بازی خسته‌کننده‌ست."
خوشم میاد. این دختر واقعاً عجیب غریبه. و می‌دونم که همین دلیل بوده که سالواتور اول به من پیشنهاد دخترش رو داده.
درباره الینا گفته بود "نامناسبه".. نامناسب، به جهنم. هیچ مردی توی کازا نوسرا الینا رو
به خاطر از دست دادن باکرگیش رد نمی‌کنه.
سالواتور نمی‌خواسته که سوییت ابیلی‌ رو به من بده،‌ حداقل نه من.
احتمالاً فکر‌ می‌کرده که من رو گول‌ زده.
من هم اون عجیب غریب رو انتخاب می‌کنم. حداقل اون سرگرم کننده‌ست.
[ برادر زندگی رو باخت]
همچنین، انتخاب هوشمندانه‌ایه. کی می‌دونه الینا با چند نفر بوده؟
اگر با زنی ازدواج کنم که چند مرد توی کازا نوسرا باهاش بوده باشن، بد به نظر می‌رسه. راستش، من هیچ وقت توی اشتراک گذاری خوب نبودم. [ادامه دارد]