برای شهید هادی بابایی عزیز

برای شهید هادی بابایی عزیز

هادی عزیز…
نامت مثل نسیمی آرام میان دل‌ها می‌گذرد؛ نه از جنس صدا، از جنس حس.
کسی که رفتنش خاموشی نبود، چراغی بود برای دل‌هایی که میان تاریکی‌ها دنبال نشانه‌ای از خوبی می‌گردند.

آدم‌هایی مثل تو فراموش نمی‌شوند؛ چون شبیه روایت‌هایی هستند که هر بار گفته می‌شوند چیزی در جان آدمی تازه می‌شود.

بودنت کوتاه بود اما ردّی که روی دل‌ها گذاشتی بلند است، ماندگار است.
گاهی فکر می‌کنم آدم‌هایی مثل تو برای ماندن نمی‌آیند، برای بیدار کردن می‌آیند.
برای این که یادمان بیاورند انسان بودن، عشق داشتن، و جان دادن برای چیزی فراتر از خود، هنوز معنا دارد.
هادی… جان 🌹

یادت شبیه ستاره‌ای‌ست که نمی‌گذارد آسمان دل آدم هیچ‌وقت تماماً تاریک شود.
آرام بخواب؛ روشنای حضورت هنوز میان ما جاری‌ست

#در‌فراق‌هادی
دیدگاه ها (۵)

از شعرهای خودم :تنم در لرزِ تنهایی، بهاران شد، نمی‌آیی؟ دلم ...

دوست داشتنتشبیه ورق خوردن رؤیاستدر کتابیکه دلم نمی‌خواهد به ...

— هوشنگ ابتهاج | بی‌خواهشی!گاهی آدم از برآورده نشدنِ خواسته‌...

پاییز که می‌آید، انگار همه‌چیز دوباره از نو معنا می‌گیرد.برگ...

عاشقانه های شبنم

حجاب، زیبایی را کم نمی کند،کاملش می‌کند🎀گاهی زیباترین انتخاب...

گاهی یک نفر آن‌قدر برای آدم عزیز می‌شود کهحتی بودنش، بدون هی...

رها❤ تو را دوست دارمآن قدر عمیق که دیگر بودنت فقط یک خواستن ...

سرمایه ی جاودانه ی قلبم

رها🍂 نه می توانم آرام بمانمنه می توانم فریاد بزنمنه می توانم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط