باران که شدی مپرس ، این خانه ی کیست

باران که شدی مپرس ، این خانه ی کیست

سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست


باران که شدی، پیاله ها را نشمار

جام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست


باران ! توکه از پیش خدا می آیی

توضیح بده عاقل و فرزانه یکیست


بر درگه او چونکه بیفتند به خاک

شیر و شتر و رستم و موریانه یکیست


با سوره ی دل ، اگر خدارا خواندی

حمد و فلق و نعره ی مستانه یکیست


این بی خردان،خویش ، خدا می دانند

اینجا سند و قصه و افسانه یکیست


از قدرت حق ، هرچه گرفتند به کار

در خلوت شمع ،سوختن پروانه یکیست


گر درک کنی خودت خدا را بینی

درکش بکنی , کعبه و بتخانه یکیست!