باران که شدی مپرس این خانه ی کیست

باران که شدی مپرس این خانه ی کیست
سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست

باران که شدی پیاله ها را نشمار
جام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست

باران, توکه از پیش خدا می آیی
توضیح بده عاقل و فرزانه یکیست

بر درگه او چونکه بیفتند به خاک
شیر و شتر و رستم و پروانه یکیست

با سوره ی دل اگر خدا را خواندی
حمد و فلق و نعره ی مستانه یکیست

این بی خردان،خویش خدا می دانند
اینجا سند و قصه و افسانه یکیست

گر درک کنی، خودت خدا میبینی
درکش نکنی , کعبه و بتخانه یکیست