چندپارتی تهیونگ 1

نشسته بودم رو صندلی پارک،یادمه هردو عاشق این پارک بودیم،بیشتر از این پارک،عاشق همدیگه بودیم،نمیخوام تصور کنم که چی شد که یکسال از اغوش موردعلاقم و عطر تنی که بهم زندگی رو میداد دور شدم،میدونم چی شد،تک تک اون لحظاتی که برای یه هوس احمقانه که حاضرم اون دستی که باهاش موهای اون هرزه رو لمس کردم،اون بینی که بوی موها و تن اونو بجای فرشتم اسشتمام کردم،اون پاهایی که به سمت خونه ی اون راه میوفتاد به جای اونجایی که باید،همشون باهم همون موقع نابود میشدن،شاید الان تو این عذاب نبودم،بودن تو این پارک واسم عذاب اور بود،چون بهم یاداوری میکرد چقدر عوضی ام که اونکارو با زندگیمون کردم و چقور بزدلم که حتی حاضر نیستم کاری که کردم رو بپذیرم،شاید،شاید باید ازم جدا میشد ،شاید باید میفهمید من یه ادم پست بی شرفم تا ازم جدا میشد و بقیه زندگیش رو باهم نمیگذروند،قبل اون رو یادم نمیاد،ولی با اون و بعد اون رو خوب یادمه
با اون خوده،خوده بهشت بود،مزه ی زندگی تازه تو دهنم اومده بود و دلم میخواست شیرینیش هیچوقت از تو دهنم نره،شیرینی که اون واسم فراهم کرده بود،وقتی میخندید،وقتی از دستم عصبی میشد،وقتی نگرانم بود،وقتی بخاطر کارش استرس میکشید،وقتایی که تو بغلم گریه میکرد و من سعی میکردم ارومش کنم،خیالم راحت بود ماوای روح و تنش منم،حتی تو بدترین شرایط،خوشحال بودم این منم که میتونم عشق زندگیم رو اروم کنم و این همون شیرینی بود که هر روز توی دهنم مزش بهتر میشد و من هر روز بیشتر میخواستمش،شاید واسه این بود که...
رشته افکارم با نشستن دختری کنارم متوقف شد،مدل نشستن و عطرش،باورم نمیشه اومده بود