{ blue side } part 6
کش اومدن از جاش بلند شد یکم به خودش رسید منم توی این فاصله لباس پوشیدم و موهام رو خشک کردم ، ساعتم رو بستم و گوشی و کلتم رو هم برداشتم
دستمو گرفتم سمت رفتیم سمت میز بزرگ سالن پذیرایی ، صندلی براش کشیدم و وقتی نشست صندلی رو هل دادم سمت میز
نشستم و به ساعت مچیم نگاه کردم که ده دقیقه به هشت بود و افراد مهمی منتظرم بودن ولی خب یه چیزی که تو این مدت فهمیدم این بود هیچکاری رو نباید با حونگ کوک هول هولکی انجام بدم یا مجبورش کنم عجله کنه چون استرس میگیره و بیماریش با استرس و ناراحتی شدید خیلی بد خودشو نشون میداد
آروم آروم داشت پنکیک هاشو تیکه تیکه میکرد همزمان به ساعت نگاه میکرد نگاه خیره و نگرانش رو که دیدم گفتم
"جلسهی من مهم نیست عروسکم ، یواش یواش بخور اصلا عجله نکن کافهی خودتم جیمین هیونگ هست"
"اما گفتی کسایی که امروز میبینی خیلی آدمای مهم و وقت شناسین نکنه دیر برسی دیگه بگن همکاری نمیکنن باهات؟"
"مهمه؟"
"جانم؟"
"مهم نیست قشنگم ، آدمای مهم یا غیر مهم کارای شرکت و هر چی که میخواد باشه ، از سلامتی تو مهم تره ؟ "
ساعت هشت و پنج دقیقه نگاهم کرد و با لبخند گفت سیر شده بعدم دستشو گرفتم و رفتیم بیرون
"بیا بریم حیاط پشتی رو ببینی"
بردمش سمت پشت خونه هشت تا ماشینم رو نشون دادم
"وای اینا خیلی خفنه ته تهههه ، میشه با اون بریم؟ "
"البته که میشه "
"میشه من بشینم پشت فرمون؟"
"مگه بلدی خوشگلم ؟"
"بلدم ، ینی راستشو بخوای ماشین به این خوبی نداشتم ولی بلدم"
نشستیم پشت جی کلس ، و حرکات ذوق زدش من رو به وجد میآورد ، دستمو روی دکمهی بغل صندلی گذاشتم که یکم بیاد جلو تر تا پاش به گاز و ترمز برسه یکم ناشی بود ولی به هر حال همین که رسیدیم به جلوی کافه و شرکت خیلی عالیه
"جیمین هیونگ داخل کافست ، برو داخل به کارات برس خودت رو هم خسته نکن ، برای ناهار میام باشه؟ "
"باشه عشقم نگران نباش "
گونم رو بوسید و منم پیشونیش رو بوسیدم
سلام دخترا
امروز بریم ، تهران
فرزند ایران و جان فدای میهن میثم غمام نو ، چهل و چهار ساله از تهران
پدر دو فرزند
حین کمک به یکی از هم وطن ها با ضرب گلوله جنگی کشته شد. اطرافیان ایشون میگفتن خیلی فرد نیکو کار و علاقه مند به آباد و آزادی ایران بوده و یکی از ویدئو هاشون نشون میداد که برای خیریه صحبت میکردن ، یادش در قلبمون بمونه واقعا
خوب بخوابی مرد خوش قلب ایران 🖤🖤
دستمو گرفتم سمت رفتیم سمت میز بزرگ سالن پذیرایی ، صندلی براش کشیدم و وقتی نشست صندلی رو هل دادم سمت میز
نشستم و به ساعت مچیم نگاه کردم که ده دقیقه به هشت بود و افراد مهمی منتظرم بودن ولی خب یه چیزی که تو این مدت فهمیدم این بود هیچکاری رو نباید با حونگ کوک هول هولکی انجام بدم یا مجبورش کنم عجله کنه چون استرس میگیره و بیماریش با استرس و ناراحتی شدید خیلی بد خودشو نشون میداد
آروم آروم داشت پنکیک هاشو تیکه تیکه میکرد همزمان به ساعت نگاه میکرد نگاه خیره و نگرانش رو که دیدم گفتم
"جلسهی من مهم نیست عروسکم ، یواش یواش بخور اصلا عجله نکن کافهی خودتم جیمین هیونگ هست"
"اما گفتی کسایی که امروز میبینی خیلی آدمای مهم و وقت شناسین نکنه دیر برسی دیگه بگن همکاری نمیکنن باهات؟"
"مهمه؟"
"جانم؟"
"مهم نیست قشنگم ، آدمای مهم یا غیر مهم کارای شرکت و هر چی که میخواد باشه ، از سلامتی تو مهم تره ؟ "
ساعت هشت و پنج دقیقه نگاهم کرد و با لبخند گفت سیر شده بعدم دستشو گرفتم و رفتیم بیرون
"بیا بریم حیاط پشتی رو ببینی"
بردمش سمت پشت خونه هشت تا ماشینم رو نشون دادم
"وای اینا خیلی خفنه ته تهههه ، میشه با اون بریم؟ "
"البته که میشه "
"میشه من بشینم پشت فرمون؟"
"مگه بلدی خوشگلم ؟"
"بلدم ، ینی راستشو بخوای ماشین به این خوبی نداشتم ولی بلدم"
نشستیم پشت جی کلس ، و حرکات ذوق زدش من رو به وجد میآورد ، دستمو روی دکمهی بغل صندلی گذاشتم که یکم بیاد جلو تر تا پاش به گاز و ترمز برسه یکم ناشی بود ولی به هر حال همین که رسیدیم به جلوی کافه و شرکت خیلی عالیه
"جیمین هیونگ داخل کافست ، برو داخل به کارات برس خودت رو هم خسته نکن ، برای ناهار میام باشه؟ "
"باشه عشقم نگران نباش "
گونم رو بوسید و منم پیشونیش رو بوسیدم
سلام دخترا
امروز بریم ، تهران
فرزند ایران و جان فدای میهن میثم غمام نو ، چهل و چهار ساله از تهران
پدر دو فرزند
حین کمک به یکی از هم وطن ها با ضرب گلوله جنگی کشته شد. اطرافیان ایشون میگفتن خیلی فرد نیکو کار و علاقه مند به آباد و آزادی ایران بوده و یکی از ویدئو هاشون نشون میداد که برای خیریه صحبت میکردن ، یادش در قلبمون بمونه واقعا
خوب بخوابی مرد خوش قلب ایران 🖤🖤
- ۷۵۶
- ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط