بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ - ای كسانی كه ايمان آورده ايد! هر كس از شما از دین خود باز گردد به خدا زيانی نمی رساند، خداوند به زودی به سرعت جمعيتی را میآورد، كه آنها را دوست دارد و آنها نيز او را دوست دارند؛ آنان در برابر مؤمنان متواضع و در برابر كافران نيرومندند نفوذ ناپذیرند، آنها در راه خدا جهاد می كنند و از ملامت سرزنش كنندگان هراسی ندارند. اين فضل خدا است كه بهر كس بخواهد و شايسته ببيند میدهد و فضل خدا وسيع و خداوند داناست.(سوره مانده آیه 54)
شرحی مختصر :
برخی، با کسب اندک شناختی و رسیدن به کمترین ایمانی، و انجام چند عمل ساده از واجبات، نه فقط بر بندگان، بلکه حتی بر خداوند سبحان و رسولش صلوات الله علیه و آله، منّت میگذارند؛ چنان که گویی ایمان و عملشان، چیزی به خدا و مؤمنان میافزاید!
برخی دیگر که گمان دارند خیلی مؤمن و متقی هستند، به محض مواجهه با برخی ناملایمات و مشکلات، ابتدا زبان به گله و حتی اعتراض به خدای متعال و اهل عصمت علیهم السلام میگشایند، و در مرحلۀ بعد، از دین برمی گردند و در نهایت به دشمنی برمی خیزند! در حالی که ایمان و عمل صالح آنان به سود خودشان، و کفر و شرک و گناهان نیز به زیان خودشان میباشد؛ چنان که فرمود: قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ -بگو اى مردم! حق از جانب پروردگار تان براى شما آمده است، پس هر كه هدايت يابد به سود خويش هدايت مىيابد و هر كه گمراه گردد، به زيان خود گمراه مىشود و من بر شما نگهبان نيستم.(سوره یونس آیه 108)
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ -هر كه كار شايسته كند، به سود خود اوست و هر كه بدى كند، به زيان خود اوست و پروردگار تو به بندگان خود ستمكار نيست.(سوره فصلت آیه 46)
بنابراین، نه تنها در ایمان و رویکرد به اسلام،منّتی بر خدا و رسولش نیست، بلکه این توفیق و فضل خداوند است که باید برای آن شاکر بود : (ادامه دارد...)
قسمت اول :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ - ای كسانی كه ايمان آورده ايد! هر كس از شما از دین خود باز گردد به خدا زيانی نمی رساند، خداوند به زودی به سرعت جمعيتی را میآورد، كه آنها را دوست دارد و آنها نيز او را دوست دارند؛ آنان در برابر مؤمنان متواضع و در برابر كافران نيرومندند نفوذ ناپذیرند، آنها در راه خدا جهاد می كنند و از ملامت سرزنش كنندگان هراسی ندارند. اين فضل خدا است كه بهر كس بخواهد و شايسته ببيند میدهد و فضل خدا وسيع و خداوند داناست.(سوره مانده آیه 54)
شرحی مختصر :
برخی، با کسب اندک شناختی و رسیدن به کمترین ایمانی، و انجام چند عمل ساده از واجبات، نه فقط بر بندگان، بلکه حتی بر خداوند سبحان و رسولش صلوات الله علیه و آله، منّت میگذارند؛ چنان که گویی ایمان و عملشان، چیزی به خدا و مؤمنان میافزاید!
برخی دیگر که گمان دارند خیلی مؤمن و متقی هستند، به محض مواجهه با برخی ناملایمات و مشکلات، ابتدا زبان به گله و حتی اعتراض به خدای متعال و اهل عصمت علیهم السلام میگشایند، و در مرحلۀ بعد، از دین برمی گردند و در نهایت به دشمنی برمی خیزند! در حالی که ایمان و عمل صالح آنان به سود خودشان، و کفر و شرک و گناهان نیز به زیان خودشان میباشد؛ چنان که فرمود: قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ -بگو اى مردم! حق از جانب پروردگار تان براى شما آمده است، پس هر كه هدايت يابد به سود خويش هدايت مىيابد و هر كه گمراه گردد، به زيان خود گمراه مىشود و من بر شما نگهبان نيستم.(سوره یونس آیه 108)
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ -هر كه كار شايسته كند، به سود خود اوست و هر كه بدى كند، به زيان خود اوست و پروردگار تو به بندگان خود ستمكار نيست.(سوره فصلت آیه 46)
بنابراین، نه تنها در ایمان و رویکرد به اسلام،منّتی بر خدا و رسولش نیست، بلکه این توفیق و فضل خداوند است که باید برای آن شاکر بود : (ادامه دارد...)
- ۵۲
- ۱۵ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط