بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
عقل به نور علم می‌بیند، می‌شناسد و حکم می‌دهد؛ خواه در امور مادی باشد و یا معنوی؛ و خداوند متعال دو کتاب طبیعت و وحی را پیش روی عقل گشوده است و فرموده که هر دو را با تفکر و توجه بخوان، تا نور برای عقلت، بیشتر و شدیدتر گردد.
در امور مادی، وقتی در جاده، تابلویی علامت سرازیری، درّه و یا ریزش را نشان می‌دهد و یا کپک روی خوراک، فاسد شدن آن را نشان می‌دهد و یا تاریخ درج شده روی مواد بسته‌بندی شده، تاریخ پایان مصرف را نشان می‌دهند، عقلت حکم می‌کند که در رانندگی دقت نمایی و مواد خوراکی فاسد شده را مصرف ننمایی.
وقتی همین زمین و آسمان مادی، به تو نشان می‌دهند که همه چیز منظم و در حرکت است و هر کدام مشخصه‌ها و آثاری دارند و این یکپارچگی و ارتباط منظم تمامی اجزای عالم با یکدیگر برای بقا ضرورت دارند، با کمی فکر روی این داده‌ها، عقلت حکم می‌دهند که خود به خود پدید نیامدند و باطل آفریده نشده‌اند؛ اما چون آدمی غفلت دارد و فراموش می‌کند؛ آیات قرآن مجید، برای ذکر یادآوریش نازل می‌شوند:
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ - ما آسمان و زمين و آنچه را ميان آنهاست بيهوده نيافريديم؛ اين گمان كافران است؛ واى بر كافران از آتش (دوزخ)!(سوره ص آیه 27)
وقتی دانش تو به اینجا رسید که دانستی شیاطین جنّ وانس، دشمن خدا و خودت هستند؛ عقلت حکم می‌کند که نه تنها از آنها پیروی نکنی، بلکه حتی اظهار دوستی و مودّت ظهور محبت در گفتار و عمل نیز ننمایی! اما آدمی از این حقیقت مهم نیز غفلت و فراموشی دارد، لذا در قرآن کریم که نام دیگرش ذکر است، به او یادآوری می‌شود که مبادا این شیاطین را دوست و سرپرست خود بگیری:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنْتُمْ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد! شما نسبت به آنان اظهار مودت مى‌كنيد، در حالى كه آنها به آنچه از حقّ براى شما آمده كافر شده‌اند (ادامه دارد...)