*

*
*

همه ی #زخم‌ها یک روز خوب می‌‌شوند.
بعضی‌‌ها زود تر،
بی‌ #درد تر،
بی‌ هیچ ردّی از بین می‌‌روند.
یک روز #صبح که لباس می‌‌پوشی متوجه می‌‌شوی اثری از آن نیست.
متوجه می‌‌شوی خیلی‌ وقت است به آن #فکر نکرده ای.
یکروز دیگر آنجا نیست.
بعضی‌ زخم‌ها #عمیق ترند،
ملتهبند ،
درد دارند ،
با هر لمسِ بی‌ هوا، #سوزشی از زبری روی زخم شروع می‌‌شود،
ریشه می‌‌زند به #اعصاب دستانت، به اعصابِ زانوانت، به شقیقه ها، به ماهیچه‌های #قلبت، به چشمانت، به کیسه‌های #اشکی گوشه ی چشمانت.
شب ها، به پهلوی راست می‌‌خوابی‌ و مواظبی #زخمت سر باز نکند.
روز‌ها روی آن را #خوب می‌‌پوشانی. دلت نمی‌خواهد کسی‌ زخمت را ببیند. دلت نمی‌خواهد کسی‌ چیزی بپرسد. می‌‌دانی آنجاست، ولی‌ با همه درد و سوزشش دلت می‌خواهد #فراموشش کنی‌. یکروز #صبح که لباس می‌‌پوشی متوجه می‌‌شوی از زخم‌هایت تنها خط‌های #کج و #معوج صورتی رنگی‌ مانده و از درد‌هایت یک #یادآوری محو از حسی که مدت‌ها گریبان گیرت بود و حالا دیگر #نیست.
دیگر نیازی به پنهان کردن هیچ چیزی نداری.
از خانه بیرون می‌زنی‌. نفسی تازه میکنی‌. دیگر از خودت و زخم‌هایت نمی‌‌ترسی‌. از #آدم‌هایی‌ که زخمی ات می‌‌کنند نمی‌‌ترسی‌. می‌دانی که همه ی زخم‌ها دیر یا زود خوب می‌‌شوند ؛
حتی آنهایی که از "#عزیزترین‌هایت " خورده ای!
*
*
#تو_بی_ما_چگونه_ای؟؟
#میخواهم_خوب_باشم
#حجاب_در_کنار_عشق