when silence became a scream p28
یونا لبخندی زد که از تهِ قلبش بود. «خیلی… خیلی ممنونم هان. واقعاً به این نیاز داشتم.»
اما در خانه، آرامش به سرعت جای خود را به آشفتگی داد. وقتی اعضا برایِ شام دورِ هم جمع شدند، متوجه شدند که هان نیست.
«هان کجاست؟» لینو با نگاهی شکاک پرسید.
بنگچان که مدام نگرانِ یونا بود، با نگرانی گفت: «یونا هم توی اتاقش نیست! من رفتم چک کنم، در باز بود اما او نبود!»
اضطراب، مثلِ موریانه، به جانِ اعضا افتاد. مادرِ جونگین که با نگرانی از آشپزخانه بیرون آمد، وقتی متوجه شد یونا در اتاق نیست، چشمانش از ترس گرد شد. او با صدای لرزان گفت: «یونا کجاست؟! او نباید تنها بیرون میرفت!»
نیم ساعتِ گذشت که انگار نیمسالِ دیگری بود. وقتی صدایِ درِ ورودی باز شد، همهی اعضا و مادرِ جونگین به سمتِ در دویدند. هان و یونا، با چهرههایی که از خنده و لذتِ آن گشتوگذار، سرخ شده بود، وارد شدند.
لحظهیِ ورودِ آنها، با یک طوفانِ تندی روبرو شد.
مادرِ جونگین، با چشمانی پر از اشک و خشم، مستقیم به سمتِ هان رفت. «هان! چطور تونستی؟ چطور اجازه دادی او از اینجا بره؟ او هنوز مریضه! تو میدونی اگه اتفاقی براش میافتاد چی میشد؟ تو مسئولیتپذیری رو کلاً فراموش کردی؟»
هان که حالا از شدتِ ترس و شرمندگی، سرش را پایین انداخته بود، چیزی نمیتوانست بگوید. اما تشرِ مادرِ جونگین به یونا، حتی سختتر بود: «و تو یونا! تو هم که باید عاقلتر باشی! تو هنوز کاملاً خوب نشدی. باید بیشتر از این مراقبِ بدنت باشی. اگه بخوای دوباره به اون دردسرها بیفتی، من دیگه نمیتونم ازت محافظت کنم!»
یونا و هان با اینکه سر هایشان را پایین انداخته بودند اما از کار خود پشیمان نبودند و با لبخندی شیطنت امیز زیرزیرکی به هم نگاه میکردند
یک هفته گذشت . حالا یونا بهتر شده بود .در سالنِ تمرین، اعضا دورِ هم جمع شده بودند. فضا برخلافِ روزهایِ اول که با شک و تردید به یونا نگاه میکردند، حالا پر از صمیمیت بود. آنها حقیقت را میدانستند؛ میدانستند که این دخترِ کوچک و قوی، هیچ خانوادهای ندارد و تمامِ این زیبایی، دسترنجِ طبیعت است، نه جراحی.بنگچان، که با نگاهی مراقب، هر حرکتِ یونا را زیر نظر داشت، سکوت را شکست. او با صدایی آرام اما جدی گفت: «یونا… ما نمیتونیم همینطوری ادامه بدیم. شایعات داره دورِ ما رو میگیره. مردم فکر میکنن تو با پولِ پدرت اومدی یا با عملِ زیبایی… اینها برای ما فقط یه حرف نیست، اینها داره آیندهیِ گروه رو تهدید میکنه.»
اما در خانه، آرامش به سرعت جای خود را به آشفتگی داد. وقتی اعضا برایِ شام دورِ هم جمع شدند، متوجه شدند که هان نیست.
«هان کجاست؟» لینو با نگاهی شکاک پرسید.
بنگچان که مدام نگرانِ یونا بود، با نگرانی گفت: «یونا هم توی اتاقش نیست! من رفتم چک کنم، در باز بود اما او نبود!»
اضطراب، مثلِ موریانه، به جانِ اعضا افتاد. مادرِ جونگین که با نگرانی از آشپزخانه بیرون آمد، وقتی متوجه شد یونا در اتاق نیست، چشمانش از ترس گرد شد. او با صدای لرزان گفت: «یونا کجاست؟! او نباید تنها بیرون میرفت!»
نیم ساعتِ گذشت که انگار نیمسالِ دیگری بود. وقتی صدایِ درِ ورودی باز شد، همهی اعضا و مادرِ جونگین به سمتِ در دویدند. هان و یونا، با چهرههایی که از خنده و لذتِ آن گشتوگذار، سرخ شده بود، وارد شدند.
لحظهیِ ورودِ آنها، با یک طوفانِ تندی روبرو شد.
مادرِ جونگین، با چشمانی پر از اشک و خشم، مستقیم به سمتِ هان رفت. «هان! چطور تونستی؟ چطور اجازه دادی او از اینجا بره؟ او هنوز مریضه! تو میدونی اگه اتفاقی براش میافتاد چی میشد؟ تو مسئولیتپذیری رو کلاً فراموش کردی؟»
هان که حالا از شدتِ ترس و شرمندگی، سرش را پایین انداخته بود، چیزی نمیتوانست بگوید. اما تشرِ مادرِ جونگین به یونا، حتی سختتر بود: «و تو یونا! تو هم که باید عاقلتر باشی! تو هنوز کاملاً خوب نشدی. باید بیشتر از این مراقبِ بدنت باشی. اگه بخوای دوباره به اون دردسرها بیفتی، من دیگه نمیتونم ازت محافظت کنم!»
یونا و هان با اینکه سر هایشان را پایین انداخته بودند اما از کار خود پشیمان نبودند و با لبخندی شیطنت امیز زیرزیرکی به هم نگاه میکردند
یک هفته گذشت . حالا یونا بهتر شده بود .در سالنِ تمرین، اعضا دورِ هم جمع شده بودند. فضا برخلافِ روزهایِ اول که با شک و تردید به یونا نگاه میکردند، حالا پر از صمیمیت بود. آنها حقیقت را میدانستند؛ میدانستند که این دخترِ کوچک و قوی، هیچ خانوادهای ندارد و تمامِ این زیبایی، دسترنجِ طبیعت است، نه جراحی.بنگچان، که با نگاهی مراقب، هر حرکتِ یونا را زیر نظر داشت، سکوت را شکست. او با صدایی آرام اما جدی گفت: «یونا… ما نمیتونیم همینطوری ادامه بدیم. شایعات داره دورِ ما رو میگیره. مردم فکر میکنن تو با پولِ پدرت اومدی یا با عملِ زیبایی… اینها برای ما فقط یه حرف نیست، اینها داره آیندهیِ گروه رو تهدید میکنه.»
- ۳.۱k
- ۱۵ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط