من یک پسرم.

من یک پسرم.

نه سایه ای از شیطان بلکه یک دمی از وجود خدا...

من پسری هستم ک موهایش را فشن نکرده و زیرابرو بر نداشته و لباس تنگ و کوتاه نپوشیده و در کوچه و خیابان ب دنبال هرزگی نرفته است و روزانه ب خاطر چهره و تفکرات مذهبی اش بارها و بارها و بارها طعنه و کنایه و فحش میشنود...

من پسری هستم ک تنها دلخوشی اش نوشتن دلنوشته هایی از جنس دردش هست ک ب بهانه های مختلف در زیر مطالبش مینویسد...

مینویسد و همه میخانند و نمیفهمند ک درد نوشت هستند نه دلنوشت...

آری...من یک پسرم...

اگر محکم هستم شکننده هم هستم.

اگر قوی هستم ضعیفم هستم...

اگر درک میکنم،احتیاج ب درک شدن هم دارم...

آری...من یک پسرم...

سنگ نیستم...

قلب دارم...

احساس دارم...

منطق دارم...

درد دارم...

اما تمامشان پشت چهره مردانه ام پنهان شده است و فقط برای اندک افرادی نمایان میشود...