عشق را تن پوش جانم می کنی...

عشق را تن پوش جانم می کنی...
چتری از گل سایبانم می کنی...

ای صدای عشق در جان و تنم...
این سکوت ساده و تنها منم...

من پراز اندوه چشمان توام. ...
آشنای دل پریشان توام. ...

آتش عشق تودر جان من است...
عاشقی معنای ایمان من است...

کی به آرامی صدایم می کنی؟
از غم دوری رهایم می کنی؟