🌷نماز آخر🌷

منطقه ی عملیات طوری بود که
ما در دشت قرار گرفته بودیم و
مواضع دشمن نیز بالای کوه بود
به گونه‌ای که با طلوع خورشید
دشمن می‌توانست به راحتی ما را هدف قرار دهد.

سید جمال آرپی‌جی‌زن بود و جلوتر از ما حرکت می‌کرد.

ناگهان او یکی از تانک‌ها را هدف قرار داد و منفجر کرد.
همین باعث شد روحیه‌ بچه‌های رزمنده چندین برابر شود.

این شد که همگی به مقّر فرماندهی دشمن حمله و آنجا را فتح کردیم.
سید جمال در حالی که مشغول پاکسازی سنگرها بود مجروح شد
و جراحت او خونریزی شدیدی داشت.

همچنین پای من هم روی یک مین والمر رفت
و مجروح شدم و چون نمی‌توانستیم با این حال
به عقب برگردیم ناچار
تا تاریک شدن هوا صبر کردیم.

من بیرون یکی از سنگرها خوابیده بودم
و از شدت درد می‌نالیدم.
در این هنگام سید جمال مرا شناخت و
به من گفت که آیا ظهر شده است ؟

جواب دادم : بله.
در حالی که از درد ناله می‌کرد
با همان حال خوابیده شروع کرد به خواندن نماز ظهر.

او از شدت درد نماز را بلند می‌خواند
و با آه و ناله نماز را به پایان برد.
در حال خواندن نماز عصرش بود که
دعوت حق را لبیک گفت و به شهادت رسید.

راوى: رزمنده اکبر غنی زاده احمد آبادی

🌷السلام علیک یا اباعبدالله الحسین علیه السلام 🌷