ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﮤ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ

ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﮤ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺎﺏِ ﭼﻬﺮﮤ ﺁﺭﺍﻣﺖ
ﺗﺎﻗﭽﻪ ﻧﺸﯿﻦِ ﺩﻟﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﭼﺘﺮ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺐ ﺯﺩﮤ ﺑﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻋﺎﺑﺮﺍﻥِ ﻋﺎﻗﻞ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻭ ﺭﺩ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺗﻮ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﻧﻘﻀﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ
ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺍ
ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﺧﯿﺲ ﮐﻨﻨﺪ
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ...