ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎ
ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺩﯾﺮﻭﺯ
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻤﺎﺭﻡ
ﯾﮏ ﺩﻭ ﺳﻪ
ﻭ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﺗﻮ ﻏﺰﻝ ﺭﺍ ﻣﺸﺖ ﻣﺸﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﺍﺝ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ
ﮐﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯽ
ﻭﻟﯽ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁﻥ ﺳﻮﯼ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ
ﺗﻮ ﺑﯽ ﻭﻗﻔﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺸﯿﺪﯼ
ﻭ ﻣﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﺯﺍﺭﺕ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﻢ
ﺯﯾﻦ ﭘﺲ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺵ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻗﺎﻓﯿﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺑﺎﺯﻡ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺵ
- ۱.۱k
- ۲۰ آذر ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط