هر زمان شعرِ مرا میخوانی

هر زمان شعرِ مرا میخوانی

زیر لب می گویی

طبعِ شعرَت زیباست

کی شدی شاعرِ شعرهای سپید ؟

چه غمِ سنگینی

که نمیدانی تو

شعرهایَم همه

از گوشه یِ چشمانِ تو
بر میخیزد

وَرنه من را چه به احساس سپید...

#بینام