خارج از چارچوب
خارج از چارچوب
Part 15
نیمه شب بود، حتی هنوز هم اشک هایش متوقف نشده بود، هنوز..هنوز هم جز اشک ریختن ایده ای برای آینده اش نداشت، هنوز نمی دانست چکار کند و از چه راهی برود،...ناگهان سکوت بزرگی در میان اتاق فرمان رواند، آخرین قطره اشک که از چشمانش پایین آمد، دیگر گریه نکرد، لحظه ی آشنایی اش با وایولت داشت از جلوی چشم هایش عبور کرد
_
(فلش بک)
چویا داشت در گوشه ای تنها زار زار گریه می کرد، دختر تازه واردی که ترم اولی بود برعکس دیگران که فقط نظاره گر بودند، جلو آمد
_ چرا داری گریه میکنی؟
_ هه..به تو چه؟
_ آره ربطی به من نداره! ولی مطمئنی که زندگی ارزش گریه کردن رو داشته باشه؟ اینکه افتادن، شکست خوردن یا حتی تباه شدن به معنی نابودیه؟
هه..تو آدم ضعیفی هستی!..۰
_ چی؟ چی گفتی؟
_ آره همین که شنیدی تو آدم ضعیفی هستی! این انسان های ضعیف هستن که برای اتفاقات کوچیک اشک میریزن، یا اشک های ما فراتر از درد های ما هستند که ارزش ریخته شدن برای درد ها رو ندارند، یا هم که درد هایی که میکشیم بزرگتر از اشک هایمانند که در اونصورت هم باز گریه کردن مفهومی نداره، در اون موقع هست که باید بلندشی، باید با درد های زندگیت بجنگی،،، دنیا بی رحمه ولی باید بهش فهموند که ما میتونیم بی رحم تر باشیم، هر چند تو آدم ضعیفی هستی!
اشک هایش را پاک میکند، از روی زمین بلند میشود
_ نه،، من آدم ضعیفی نیستم..من..من میتونم قوی باشم!
_ خوبه..امیدوار بودم بتونی قوی باشی، ولی اینبار بلند شدی بعدا هم میتونی بلند شی؟ تحملت، طاقت و صبرت در چه حدیه؟ اینقدری هست که به اندازه ی من سختی بکشی و بعد بلند شی؟
_ مگه تو.. چه اتفاقی برای تو افتاده؟
کنارش مینشیند و با صدای آرامی ادامه میدهد
_ میدونی، من تو روستا بزرگ شدم اونجا............
__
(بازگشت به داستان )
_ نه،، من آدم ضعیفی نیستم...
دفترش را جلویش میگذارد، شروع به نوشتن میکند،
تمام اتفاقات، احتمالات و تمام وقایع را ، یک به یک و بدون استثناء مینویسد..
_ من دوباره شروع میکنم، اینبار از همه چیز سر در میارم، واقعیت رو میفهمم و به دازای و وایولت ثابت میکنم من دختر پدرم هستم!........
(دایان : 😭🥲😇✨😑😇🥳💗🔪😍🥲...... خب چند تا چیزو میخواستم بگم، اول از همه من اعتیاد خاصی به استفاده از ایموجی و ویرگول دارم ،،،،،،،، اگه جایی دیدید نادیده بگیرید، د🤤🙂↔️وم اینکه دارم میرم تو حالت نیمه آف و فعلا فعالیتی نداریم ،، ممنون که هنوز حمایتمون میکنید🫥)
Part 15
نیمه شب بود، حتی هنوز هم اشک هایش متوقف نشده بود، هنوز..هنوز هم جز اشک ریختن ایده ای برای آینده اش نداشت، هنوز نمی دانست چکار کند و از چه راهی برود،...ناگهان سکوت بزرگی در میان اتاق فرمان رواند، آخرین قطره اشک که از چشمانش پایین آمد، دیگر گریه نکرد، لحظه ی آشنایی اش با وایولت داشت از جلوی چشم هایش عبور کرد
_
(فلش بک)
چویا داشت در گوشه ای تنها زار زار گریه می کرد، دختر تازه واردی که ترم اولی بود برعکس دیگران که فقط نظاره گر بودند، جلو آمد
_ چرا داری گریه میکنی؟
_ هه..به تو چه؟
_ آره ربطی به من نداره! ولی مطمئنی که زندگی ارزش گریه کردن رو داشته باشه؟ اینکه افتادن، شکست خوردن یا حتی تباه شدن به معنی نابودیه؟
هه..تو آدم ضعیفی هستی!..۰
_ چی؟ چی گفتی؟
_ آره همین که شنیدی تو آدم ضعیفی هستی! این انسان های ضعیف هستن که برای اتفاقات کوچیک اشک میریزن، یا اشک های ما فراتر از درد های ما هستند که ارزش ریخته شدن برای درد ها رو ندارند، یا هم که درد هایی که میکشیم بزرگتر از اشک هایمانند که در اونصورت هم باز گریه کردن مفهومی نداره، در اون موقع هست که باید بلندشی، باید با درد های زندگیت بجنگی،،، دنیا بی رحمه ولی باید بهش فهموند که ما میتونیم بی رحم تر باشیم، هر چند تو آدم ضعیفی هستی!
اشک هایش را پاک میکند، از روی زمین بلند میشود
_ نه،، من آدم ضعیفی نیستم..من..من میتونم قوی باشم!
_ خوبه..امیدوار بودم بتونی قوی باشی، ولی اینبار بلند شدی بعدا هم میتونی بلند شی؟ تحملت، طاقت و صبرت در چه حدیه؟ اینقدری هست که به اندازه ی من سختی بکشی و بعد بلند شی؟
_ مگه تو.. چه اتفاقی برای تو افتاده؟
کنارش مینشیند و با صدای آرامی ادامه میدهد
_ میدونی، من تو روستا بزرگ شدم اونجا............
__
(بازگشت به داستان )
_ نه،، من آدم ضعیفی نیستم...
دفترش را جلویش میگذارد، شروع به نوشتن میکند،
تمام اتفاقات، احتمالات و تمام وقایع را ، یک به یک و بدون استثناء مینویسد..
_ من دوباره شروع میکنم، اینبار از همه چیز سر در میارم، واقعیت رو میفهمم و به دازای و وایولت ثابت میکنم من دختر پدرم هستم!........
(دایان : 😭🥲😇✨😑😇🥳💗🔪😍🥲...... خب چند تا چیزو میخواستم بگم، اول از همه من اعتیاد خاصی به استفاده از ایموجی و ویرگول دارم ،،،،،،،، اگه جایی دیدید نادیده بگیرید، د🤤🙂↔️وم اینکه دارم میرم تو حالت نیمه آف و فعلا فعالیتی نداریم ،، ممنون که هنوز حمایتمون میکنید🫥)
- ۸۶
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط