یکصد گزاره هدیه به شما عزیزان

یکصد گزاره هدیه به شما عزیزان
🌹🤍🌹🤍🌹🤍🌹🤍🌹🤍🌹🤍
*1. التماس به خدا رفعت است.
2. التماس به خلق شِکست است.
3. امید به خدا استقامت می‌آورد.
4. امید به خلق فرسایش می‌آورد.
5. اعتماد به خدا وزن می‌دهد.
6. اعتماد به خلق وزن‌کاهی است.
7. تضرع به خدا قوت می‌آفریند.
8. تضرع به خلق ضعف می‌زاید.
9. روی‌به‌خدا روشنایی است.
10. روی‌به‌خلق تیرگی است.
11. طلب از خدا استقلال است.
12. طلب از خلق اسارت است.
13. پناه‌بردن به خدا حصارِ بلند است.
14. پناه‌بردن به خلق حصارِ سست است.
15. سؤال از خدا حکمت است.
16. سؤال از خلق حقارت است.
17. چشم به خدا عزت می‌آورد.
18. چشم به خلق آلودگی می‌آورد.
19. خواستن از خدا ثبات است.
20. خواستن از خلق لغزش است.
21. نیاز به خدا پاکی است.
22. نیاز به خلق فروپاشی است.
23. توکل به خدا تمرکز می‌سازد.
24. توکل به خلق هراس می‌آورد.
25. تکیه بر خدا قدرت است.
26. تکیه بر خلق لَقو بودن است.
27. ناله به خدا روشنگری است.
28. ناله به خلق بیچارگی است.
29. ذکرِ خدا قد می‌دهد.
30. ذکرِ خلق قد می‌شکند.
31. روآوری به خدا شفاست.
32. روآوری به خلق سمّ است.
33. دست‌بلندکردن به‌سوی خدا قداست است.
34. دست‌بلندکردن به‌سوی خلق گدایی است.
35. شکسته‌شدن پیش خدا تعالی است.
36. شکسته‌شدن پیش خلق تباهی است.
37. پچ‌پچ با خدا نور است.
38. پچ‌پچ با خلق اضطراب است.
39. آهِ رو به خدا آرامش می‌دهد.
40. آهِ رو به خلق آشوب می‌نشاند.
41. گریهٔ رو به خدا تطهیر است.
42. گریهٔ رو به خلق تضعیف است.
43. خواستن از خدا عمق می‌آورد.
44. خواستن از خلق پوچی می‌آفریند.
45. طلبِ یاری از خدا صلابت است.
46. طلبِ یاری از خلق سقوط است.
47. تکیه به خدا ریشه است.
48. تکیه به خلق پوسیدگی است.
49. دعا به خدا زایش نور است.
50. دعا به خلق زایش حسرت است.
51. اشاره به خدا راست‌قامت می‌کند.
52. اشاره به خلق خمیده می‌کند.
53. امید به خدا گستاخی مقدس است.
54. امید به خلق ترس پنهان است.
55. زبان‌گشودن نزد خدا رهایی است.
56. زبان‌گشودن نزد خلق گرفتاری است.
57. سکوت نزد خدا فهم است.
58. سکوت نزد خلق ناتوانی است.
59. طلبِ قوت از خدا صخره می‌سازد.
60. طلبِ قوت از خلق شن‌زار می‌آفریند.
61. شِکوه نزد خدا راحتی است.
62. شِکوه نزد خلق بی‌آبرویی است.
63. چشم‌داشت از خدا کرامت است.
64. چشم‌داشت از خلق بی‌حُرمت است.
65. اعتماد به خدا پشت است.
66. اعتماد به خلق پُشتیِ سوراخ است.
67. صدا زدنِ خدا معنا می‌دهد.
68. صدا زدنِ خلق استهلاک است.
69. روی‌آوردن به خدا قوتِ بی‌نقص است.
70. روی‌آوردن به خلق قوتِ وهمی است.
71. خاموشی نزد خدا بیداری می‌زاید.
72. خاموشی نزد خلق نابودی می‌آورد.
73. طلبِ راه از خدا مسیر می‌سازد.
74. طلبِ راه از خلق بن‌بست است.
75. گشودگی نزد خدا برکت است.
76. گشودگی نزد خلق سوءاستفاده است.
77. خواستنِ رحمت از خدا شرافت است.
78. خواستنِ رحمت از خلق استهزاء است.
79. نیازنهادن نزد خدا بلندای روح است.
80. نیازنهادن نزد خلق ته‌نشینی است.
81. فریاد به‌سوی خدا قوت می‌زاید.
82. فریاد به‌سوی خلق اندوه می‌چکاند.
83. طلبِ فهم از خدا بصیرت است.
84. طلبِ فهم از خلق انحراف است.
85. رازگویی با خدا امنیت است.
86. رازگویی با خلق افشاگریِ ناخواسته است.
87. امیدبستن به خدا آرامِ سخت است.
88. امیدبستن به خلق لرزشِ مداوم است.
89. روی‌دادن به خدا پاک‌قدرت است.
90. روی‌دادن به خلق بی‌ابتکاری است.
91. خواستن از خدا طهارتِ اراده است.
92. خواستن از خلق زوالِ اراده است.
93. اتکا به خدا عزتِ ریشه‌دار است.
94. اتکا به خلق عزتِ مصنوعی است.
95. دعا به خدا صعود است.
96. دعا به خلق فروریزی است.
97. دل‌سپردن به خدا قله‌ساز است.
98. دل‌سپردن به خلق شیب‌ساز است.
99. گشودنِ نیت برای خدا تطهیر است.
100. گشودنِ نیت برای خلق تحقیر است.*

@bmlimit