وای اگر عشق به من قدرت ایمان بدهد

وای اگر عشق به من قدرت ایمان بدهد
جرات لمس لب از آن لب خندان بدهد
.
لذت بوسه و یک عمر پریشانی و آه
مثل آن گندم ممنوعه که شیطان بدهد
.
رقص اندام بلورین تو در شعر من و
بغض انباشته در سینه که یاران بدهد
.
مجرم موی تو بر شانه لختت ریخته
شعله افشان شده تا تکیه به طوفان بدهد
.
چشم سبزت که زده طعنه به گلهای بهار
خبر از گرمی یخ های زمستان بدهد
.
خواستن آخر این راه شد و زود رسید
وای اگر عشق در این مرحله فرمان بدهد
.
شرح افسانه ی ما و غزلی نیمه تمام
عشق باید که به این مسئله پایان بدهد!
.



علی نیاکوئی لنگرودی