ﺍﯼ ﮐﻪ ﯾﺎﺩ ﺭﺥ ﺗﻮ ﺩﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﺍﺳﺖ

ﺍﯼ ﮐﻪ ﯾﺎﺩ ﺭﺥ ﺗﻮ ﺩﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﺍﺳﺖ
 
ﺑﺎﺭ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﯼ ﻣﻦ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺍﺳﺖ
 
ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻭ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺣﺎﻟﯽ
 
ﻟﯿﮏ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﺷﺪﻥ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ
 
ﺯ ﺭﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺣﺒﯿﺒﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺎﮎ ﻧﺸﯿﻦ
 
ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻨﻤﺎ ﺳﺨﺖ ﺩﻟﻢ ﻣﺴﮑﯿﻦ ﺍﺳﺖ...