بیماری سنتی روشنفکران ایرانی!

بیماری سنتی روشنفکران ایرانی!

تصویری تاریخی از مخالفت انقلابیون  و مخالفین ملی مذهبی شاه با تصرف جزایر سه گانه ایرانی توسط شاه در سال 1350

ژست روشنفکری آن زمان این بود که با شاه مخالفت شود. حال می خواهد به نفع مملکت باشد و یا نباشد. این اصلا مهم نبود.
مثل بیماری امروز جامعه روشنفکر و شبه روشنفکر مخالف ج.ا. هرکاری که ج.ا. بکند غلط است. هر کار و سیاستی که ج.ا. را آزار دهد، خوب است.

قبلا هم گفته ام
دو چیز عقل آدمی را به باد می دهد:
اول حب و محبت
دوم کینه و نفرت.
اولی در حامیان ج.ا. چند دهه است سبب ندیدن ضعف ها، ماستمالی بحران ها و تایید سیاست های غلط حکومت را سبب شده.

دومی، نفرتی است که مخالفین ج. اسلامی تمام مسائل کائنات را از فیلتر آن عبور می دهند و سپس پیرامونش موضع می گیرند.
زمانی مسئله فلسطین در سیاست شاه نبود، ولی از آن حمایت می کردند چون این کار مخالفت با شاه بود. حالا با همان مسئله  فلسطین همراه نیستند چون موافقت با ج. ا تفسیر می شود.

این بیماری در نوع وخیمش، باعث حمایت از حمله خارجی به ایران هم شده است. برای نابودی ج. ا