بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
اینان، در مقام تئوری به ظاهر علمی، می‌گویند: توسعه مستلزم ازدیاد فاصله طبقاتی می‌باشد؛ چرخ توسعه باید بچرخد و بدیهی است که یک عده زیر این چرخ‌ها له خواهند شد! و در مقام شعار برای اذهان عمومی نیز با هر مقوله‌ای که یاد فقیر، مسکین، گرفتار، مستمند و گرسنه رابه خاطر آورد، مخالفت و عناد می‌کنند.
ج) -اگر فقر فقیر و مسکین، یا ضعف گرسنه به حدی است که نمی‌تواند روزه بگیرد و یا اگر بگیرد برای او ضرر دارد و یا حتی احتمال جدی ضرر را بدهد، خب نباید روزه بگیرد؛ چنان که حتی مسلمان متمول سیر نیز اگر به هر علتی روزه برایش ضرر داشته باشد،نباید روزه بگیرد و اگر بگیردنیز نه تنها قبول نیست، باید پس از رفع مشکل، قضایش را به جا آورده و کفاره هم بدهد،و اگر در چنین شرایطی روزه بگیرد، معصیت نیز کرده است؛ چرا که خلاف حکم خدا عمل نموده است.
نتیجه : روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان، که ماه نزول قرآن کریم می‌باشد، نه برای رژیم غذایی است، نه برای سلامت بدن، نه برای یاد فقرا و گرسنگان و ... اگر چه همه این آثار و برکات را دارد -، بلکه برای عبادت و بندگی خدا، چنان که خودش فرموده است اطاعت امر مولی وبالتبع رشد در مراتب وجود و قرب به او می‌ باشد.
ماه مبارک رمضان، فرصتی است برای توبه، انابه، بخشش گناهان، توجه به خود، امساک، کنترل نفس و مشتهیات طبق امر خدا، تهذیب نفس، تفکر، تأمل و تعقل، ذکر، تلاوت قرآن کریم، توجه به دیگران که از مهمترین عوامل و شاخصه‌های رشد و کمال می‌باشد. و خلاصه اخلاص در بندگی.(پایان)