"ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺍﻥ "

"ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺍﻥ "
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﯼ،
ﺍﺯ ﺻﺎﻋﻘﻪﻫﺎ ﻧﺘﺮﺱ !
ﺁﻥﻫﺎ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ
ﻓﻼﺵﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦِ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﺗﻮﺳﺖ !
ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﯿﺎﯾﯽ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻨﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺗﺼﻮﯾﺮﺕ ﺩﺭ ﭼﺎﻝﺁﺏﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏِ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺱِ ﺗﺎﺝ ﻣﺤﻞ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﻮﺽِ ﻣﺮﻣﺮﺵ ﮐﻢﺭﻧﮓ ﻣﯽﮐﻨﺪ .
ﺗﻮ ﻋﺎﺑﺮﯼ ﻋﺎﺩﯼ
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻧﯿﺴﺘﯽ !
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﯼ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻝﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ
ﭘﺸﺖِ ﻣﺎﻧﺘﻮﯾﯽ ﺳﯿﺎﻩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﺪ
ﻭ ﻣﻘﻨﻌﻪﺍﺵ ﻣﻌﺒﺪِ ﺍﯾﻨﮑﺎﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ !
ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﺑﺮﺍﻥ ﺩﯾﮕﺮ
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﻨﺪ،
ﻃﻌﻢِ ﻋﺴﻞ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺒﻮﺭ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﭘﺮﺳﯿﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﻭﺵ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﺷﻬﺪ
ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﻫﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﮔﻠﯽ ﺑﻪ ﮔﻠﯽ ﭘﺮ ﺯﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﻦ ﺯﻧﺒﻮﺭِ ﮐﻨﺪﻭﯾﯽ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺯﺩﯾﺪﻧﺪ. // ﺷﻌﺮ ﻭ ﻋﮑﺲ ﯾﻐﻤﺎ ﮔﻠﺮﻭﯾﯽ