intertwined fate of two enemies-part 15

چان:مشتاق دیدار یانگ جونگین
جونگین:ولی من اصلا دلم نمیخواست ببینمت. مجبور شدم
چان:میبینم که شمشیرو از رو بستی
جونگین:من نبودم خوب از فرصت استفاده کردی رفتی سر وقت سونگمینم
چان:سونگمینت؟ چه کاره اشی؟
جونگین:همه کاره اش. چطور جرات کردی ازش سواستفاده کنی؟
چان:من ازش سواستفاده نکردم. با میل خودش بود
جونگین:با میل خودش با تو خوابیده اره؟ از حال بد و مستیش استفاده کردی مرتیکه
چان:هی هی رئیس یانگ توی منطقه دشمن،شاخ نشو حرمت نگه دار.
جونگین:تو حرمت نگه داشتی که من نگه دارم؟ دست زدی به عشق من اونوقت از من میخوای حرمتتو نگه دارم؟
چان:انقدر حس مالکیت روی سونگمین نداشته باش. اون مال تو نیست که
اون جمله مثل یه جرقه، باروت خشم جونگین رو روشن کرد. دیگه براش چیزی مهم نبود. فاصله ی کوتاهش از میز چان رو به حداقل رسوند و یقه ی چان رو گرفت.
جونگین:سونگمین مال منه. همه اینو میدونن و بذار یه چیزی رو برات روشن کنم بنگ کریستوفر! کاری میکنم صد بار ارزو کنی اون شب حتی چشمت به سونگمینم نمیخورد
در همین حین توی عمارت کیم، سونگمین توی بالکن نشسته بود. میدونست جونگین تا یه بلایی سر چان نیاره ول کن نیست. همینطور که سونگمین داشت به جونگین فکر میکرد در اتاقش با شتاب باز شد. توی اون عمارت هیچکس این کارو نمیکرد جز فلیکس.
سونگمین:هنوز یاد نگرفتی در بزنی. شاید من لخت بودم
فلیکس:همچین میگه انگار من ندیدمش. لخت مادرزاد که هیچوقت نمیشی
سونگمین:خیلی رو داری لیکسی
فلیکس:اینا رو ولش شنیدم جونگین برگشته اره؟
سونگمین:اوهوم
فلیکس:نمیاد پیشت؟
سونگمین:دیشب تا صبح پیشش بودم
فلیکس:اون هنوز دو ساعت نگذشته از رسیدنش رفتی خونش؟
سونگمین:نه اومده بود لب ساحل. منم اونجا بودم
فلیکس: انقدری عاشق هست که عادت هات رو بدونه.
فلیکس لبخندی زد. توی چشم سونگمین اون لبخند یه لبخند شیطنت امیز بود در برابر عشق جونگین به سونگمین ولی نمیدونست پشت اون لبخند شیرین، درد ها و غم ها انباشته شده.

#استری_کیدز #سناریو #فیکشن #چانمین