مادرانه ی قدیما:

مادرانه ی قدیما:
گويند مرا چو زاد مادر***
پستان به دهان گرفتن آموخت***
شبها بر گاهواره ي من***
بيدار نشست و خفتن آموخت***
دستم بگرفت و پا به پا برد***
تا شيوه ي راه رفتن آموخت***
يک حرف و دو حرف بر زبانم***
الفاظ نهاد و گفتن اموخت***
لبخند نهاد بر لب من***
بر غنچه ي گل شکفتن آموخت***
پس هستي من ز هستي اوست***
تا هستم و هست دارمش دوست***