دل به باران می سپارم

دل به باران می سپارم
قدم می زنم
میانِ آدم ها
به دنبالِ تو می گردم
کسی شبیهِ تو
سر برمی گردانٓد
غمت
بر دلم می نشیند
به عشق شک می کنم
به استمرارِ زندگی
در آشفتگی ی ذهن
شک می کنم

می دانی ما
در فصل هایی بی شمار
سرشار از عشق بوده ایم
و حال
چگونه فقط یک کوله بار
بماند
پر خاطره
بر شانه های خسته ی زندگی
آن هم ...بی هم
آن هم فقط
با یادی از تو
با
یادی از من.