من خدایی دارم ، که در این نزدیکی‌ست

من خدایی دارم ، که در این نزدیکی‌ست
نه در آن بالاها
مهربان، خوب، قشنگ، نورانی
گاه‌ گاهی سخنی می گوید
با دل کوچک من
ساده‌تر از سخن ساده من
او مرا می‌فهمد‌
او مرا می‌خواند
او مرا می‌خواهد
او همه درد مرا می‌داند
یاد او ذکر من است
در غم و در شادی
چون به غم می‌نگرم
آن زمان رقص‌کنان می‌خندم
که خدا یار من است
که خدا در همه جا یاد من است