دل نه اجبار ميفهمد نه نصيحت...;آنکه لايق دوست داشتن است ر

دل نه اجبار ميفهمد نه نصيحت...;آنکه لايق دوست داشتن است را دوست مى دارد
اومد پيشم حالش خيلي عجيب بود فهميدم با بقيه وقتا فرق ميکنه
گفت: رفيق يه سوال دارم
گفتم: خوشحال ميشم بتونم کمکت کنم
گفت: دارم ميميرم
گفتم: دکتر رفتي، خارج از کشور؟
گفت: نه همه دکترا اتفاق نظر دارن
گفتم: سوالت چيه؟
گفت: من از وقتي فهميدم دارم ميميرم خيلي ناراحت شدم
از خونه بيرون نميومدم
کارم شده بود تو اتاق موندن و غصه خوردن
تا اينکه يه روز به خودم گفتم تا کي منتظر مرگ باشم
خلاصه يه روز صبح از خونه زدم بيرون مثل همه شروع به کار کردم
اما با مردم فرق داشتم، چون من قرار بود برم خيلي مهربون شدم، ديگه رفتاراي غلط مردم خيلي اذيتم نميکرد
با خودم ميگفتم بذار دلشون خوش باشه که سر من کلاه گذاشتن آخه من رفتني ام و اونا انگار موندني سرتونو درد نيارم من کار ميکردم اما حرص نداشتم
بين مردم بودم اما بهشون ظلم نميکردم و دوستشون داشتم
ماشين عروس که ميديم از ته دل شاد ميشدم و دعا ميکردم
گدا که ميديدم از ته دل غصه ميخوردم و
بدون اينکه حساب کتاب کنم بهشون کمک ميکردم
مثل پير مردا براي همه جوونا آرزوي خوشبختي ميکردم
الغرض اينکه اين ماجرا منو آدم خوبي کرد و مهربون شدم
حالا سوالم اينه که من به خاطر مرگ خوب شدم
و آيا خدا اين خوب شدن منو قبول ميکنه؟
گفتم: بله، اونجور که ميدونم و به نظرم ميرسه آدما تا دم رفتن و مرگ خوب شدنشون واسه خدا عزيز و مهمه
آرام آرام خدا حافظي کرد و تشکر، وقتي داشت
ميرفت گفتم: راستي نگفتي چقدر وقت داري؟
گفت: معلوم نيست بين يک روز تا چند هزار روز!!!
يه چرتکه انداختم ديدم منم تقريبا همين قدروقت دارم. با تعجب گفتم: مگه بيماريت چيه؟
گفت: بيمار نيستم!
گفتم: پس چي؟
گفت: فهميدم بالاخره يک روز مردني هستم، رفتم دکتر گفتم ميتونيد کاري کنيد که اصلا نميرم گفتن نه. پرسيدم خارج چي؟ و باز جواب دادند نه!
خلاصه دوست عزيز ما رفتني هستيم, وقتش فرقي داره که کي باشه؟
باز خنديد و رفت و دل منو با خودش برد
اگر اين پيام را دريافت کردي بدون که خدا تو رو خيلي دوست داشته که امروز اين زنگ خطر رو برات بصدا در آورده
دوستان من هم رفتني ام مرا ببخشيد از صميم قلب ..حلالم کنيد