ادمي که دوستت دارد، خيلي زود برايت عادي ميشود...

ادمي که دوستت دارد، خيلي زود برايت عادي ميشود...
حرفهايش.. دوستت دارم هايش
و تو خيلي زود کلافه ميشوي... از بهانه هايش، اشکهايش، توقع هايش...
و چون تصور ميکني که هميشه هست، هميشه دوستت دارد...
هيچوقت نگاهش نميکني، نگرانش نميشوي... براي از دست دادنش نمي ترسي..
او هميشه هست اما...او هم آدم است
روزي که کارد به استخوانش برسد
کوله بار اندوهش را برميدارد...
و بي سر وصدا مي رود
حسي بمن مي گويد:
ان روز... بي اراده صدايش ميزني
اما
جوابي نمي آيد... فقط برايت جاي پايش مي ماند...