به خودت بیا رفیق...

به خودت بیا رفیق...
به والله قسم هیچ احد الناسی در این دنیا ارزش این را ندارد که بنشینی بخاطر بی معرفتی و بی وفایی اش غصه بخوری...
فدای سرت که فلان حرف را زد یا فلان کار را کرد یا اصلا شکست و رفت...
مینشینی غصه میخوری و جار میزنی که ناراحتی تا دلش بسوزد و برگردد
اِی گل بگیرند درب آن عشقی را که طرف بخواهد بخاطر دلسوزی برگردد
چقدر میخواهی عمر کنی
بخدا تا چشم بر هم بزنی موهای سرت سفید میشود و پوستت چروک آن وقت است که مینشینی غصه میخوری و میگویی ای وای بر من عمرم را بخاطر چه بی لیاقت هایی که هدر کردم...
به خدا وقتی اشک میریزی همین جماعت را میبینی که میگویند الهی نبینم غصه ات را رفیق و فلان و بهمان،همین جماعت پشت سرت مینشینند به ریش تو میخندند...
اتفاقا به جای غصه خوردن بنشین و دوبرابر قبل شادی کن
نهایتش این است که آن بی معرفت میخواهد بگوید ببین اصلا ککش هم نمیگزد جدا شده ام،به درک بگذار هر فکری که میخواهد بکند
تو خودت میدانی و خدای بالا سرت تمام...
به خودت بیا رفیق...
اجازه نده کسی خم به ابروهایت بیاورد
خیلی شخصیت تو بالاتر از این حرفا است که بخواهی بخاطر بی وجدانی کسی غصه بخوری ...
به خودت بیا رفیق...