✅ فلسفه آفرینش انسان و هستی

✅ فلسفه آفرینش انسان و هستی

✍ خداوند ، در حدیثی قدسی ، فلسفه آفرینش خود را چنین بیان فرموده است:

من گنجی پنهان بودم ، دوست داشتم شناخته شوم ؛ پس دست به کار آفرینش شدم تا شناخته شوم .

📚 بحار الانوار ، ج 84 ، ص 199

🔅 اعتبار این عبارت مشهور بعنوان یک حدیث قدسی ، زیر سوال بوده و در منابع معتبر اسلامی و شیعی نیامده است لکن مفاد آن با دیدگاه توحیدی سازگار است ؛ چه آنکه ، ظهور و بروز برخی صفات الهی از جمله خالقیت ، از طریق آفرینش است که نمود می یابد .

چنین بود که بهترین شاهکار هستی قدم بر عرصه وجود نهاد ... خداوند از آفرینش چنین موجودی اظهار رضایت کرد و بخود آفرین گفت .

فرشتگان بر این همه عظمت و زیبایی سر به سجده ساییدند و به جلال و شکوه این موجود که نمایانگر جلال و شکوه خدا بود، اعتراف کردند .

خداوند جهت بیان جایگاه ممتاز انسان در میان آفریده های خود مى‌فرمايد : اى بنده‌ام ، من همه چیز را برای تو و بخاطر تو ، و تو را هم براى خودم آفريدم ؛ و من دنيا را با احسان خویش به تو بخشيدم ، و آخرت را هم بوسيله ايمان به تو دادم .

📚 کلیات حدیث قدسی , ج۱ , ص۷۱۰ 

@Aavaonava