حاصل نادانی خود را بشر نام نهادست قضا و قدر... لطفابخون

⭕ چرا این اتفاق باید برای من بیفته⁉️

✍️ بسیاری از مشکلات و پیش آمدهای ناگوار زندگی خواسته یا ناخواسته ، محصول عملکرد خود ما می باشد خواه عمدی و ارادی و همراه با تصمیم قبلی باشد یا سهوی و ناشی از غفلت یا انتخاب غلط ، چه از ترتیب توالی علل تا نتیجه و ارتباطات اجزا با محصول نهایی آگاه باشیم و به چرایی آنچه اتّفاق می افتد ، پی ببریم یا نسبت به علل آشکار و پنهان آن بی اطّلاع باشیم ، طالب آن باشیم یا علی رغم میلمان باشد ، با حسن نیّت انجام شود یا بدخواهانه ، هیچکدام از اینها در وقوع آن خللی ایجاد نمی کند.

👈 به عبارتی : هر عملی با اجتماع مقدّمات و شرایط لازم ، حتماً شدنی است و نتیجه و عکس العمل خود را در پی خواهد داشت ، همینطور اثرات وضعی و جانبی آن نیز اجتناب ناپذیر بوده و به ما باز خواهد گشت ...

در نتیجه : علم یا جهل، عمد یا غفلت، حسن نیّت یا سونیّت ما مانع وقوع و تحقق اثرات آن نخواهد شد چه خود را سرزنش کنیم چه کائنات و نظام علت و معلول را یا آنرا به ناروا بخدای متعال نسبت دهیم.

✅ مثالی از نظام علّت و معلول:
از آنجا که اثر و نتیجه ورود سمّ به بدن موجود زنده ، در همه احوال و در مورد همه اشخاص ، مسمومیّت و مرگ است و فرقی نمی کند که در مورد چه کسی اتّفاق بیفتد خواه عمدی با اراده شخصی و به قصد خودکشی خواه غیر ارادی و توسط فرد یا کودکی بی گناه و به تصوّر شربتی گوارا ، آنچه در نظام قانون مند آفرینش تعریف شده (یعنی مرگ) واقع خواهد شد و تاثیر گذار بودن سمّ مشروط به بررسی نیّت و علّت نبوده و در هر حال مسمومیّت در پی خواهد داشت ، و نمی توان توقّع داشت که چون مثلا خوردن آن غیر عمدی و به تصور شربت بوده یا فرضا روز عید اتفاق افتاده ! پس بر خلاف قاعده طبیعی ، سم اثر نکند .

👈 اما نکته در اینجاست که: اگر این اقدام آگاهانه و عامدانه نباشد باز هم همچنان عوارض مربوط به خود را نشان خواهد داد با این تفاوت که پس از مرگ عقوبتی بجهت خود زنی در پی نخواهد داشت ؛ چرا که در صورت عمدی بودن ، در حقیقت مرگ آغاز مصیبت اصلی خواهد بود و نه پایان مشکلات.

👈 مثال دیگر : اثر نردبان صعود بر بلندی است چه توسّط مومن نیکوکار استفاده شود یا کافری بدکار. همچنانکه نتیجه سقوط از بلندی نیز مرگ است به مانند مثالهای قبل ، و جای گله و انتقاد از قانونمندی نظام هستی یا نسبت دادن به خداوند و یافتن هر مقصّری جز خود باقی نمی ماند و همانطور که گفته شد فقط بحث عقوبت یا عدم عقوبت در ارتباط باعمدی بودن یا نبودن سقوط از بلندی موضوعیّت می یابد.

👈 مانند بحث تاثیر وضعی احسان و خیرات(صله رحم و نیکی به دیگران و صدقات و...در دفع نمودن اجل معلّق و حوادث ناگوار و طول عمر و گشایش امور زندگی دنیوی فرد فارغ از انگیزه و سطح اعتقاد) که قابل انکار نمی باشد.

👈 به همین منوال، اثر اصابت یک گلوله که جراحت و مرگ بوده و ایمان و اراده و عمد و سهو تاثیر بر حصول نتیجه اصابت نخواهد داشت.

✅ جمع بندی:
اساساً نظام آفرینش قاعده مند و منطبق بر سلسله علت ها و معلولها و اثر پذیری و اثر گذاری هر یک بر دیگری است ، حتی در وقوع امور و حصول نتایج بظاهر نامربوط (که سلسله علل بجهت کثرت و پیچیدگی و تنوع مغفول مانده و از نگاه ما نا مرتبط یا نادیده گرفته می شود) امّا بواقع منطقاً در ارتباط مستقیم بوده فقط وجه این رابطه هنوز برای ما آشکار نشده باشد ؛ و قرار نیست خداوند به وسیله فرشتگانش در هر حادثه ای مورد به مورد قوانین اداره جهان به روال طبیعیش رو نادیده بگیره و با روشهای ماورایی آثار تخطی از این قوانین رو بی اثر کنه تا اتفاقی برای ما نیفته !

✅ سخن آخر :
نادیده گرفته شدن قوانین آفرینش در هر حال تبعات خود را خواهد داشت. اشتباه و سطحی نگری ما در تحلیل علّت وقایع و خطای محاسباتی مان ، مانع از تحقّق اثرات آنها نخواهد شد و نظام خلقت بر اساس قوانین خود و با منطق مشخص کارش را به سر انجام می رساند و سرزنشی اگر سزا باشد فقط متوجّه خود ماست.

💥 ناگفته نماند : این مطلب در رد مقوله قطعی قضا و قدر الهی که مبحث جداگانه ای است نبوده ، بلکه نقدی است بر اشتباهات ما در تطبیق خودکرده هایمان بر قضا و قدر الهی و نسبت دادن نتیجه همه اعمال خودمان به خواست خداوند می باشد .

👤محسن محمدی (نقل با نام و نشانی لطفا)

https://wisgoon.com/mohsenbenefactor