کاش در تندیس آدم دل نبود

کاش در تندیس آدم دل نبود

این همه غم داخلش منزل نبود

کاش میشد قلب ها را لمس کرد

لحظه های عاشقی را حبس کرد

کاش میشد عشق از سر نوشت

هرکسی تقدیر خود را نوشت

کاش جای هر غمی آغوشی بود

عاشقان راجرعه ای کمندش بود

کاش دنیا مهربان و ساده بود

شعر خوشبختی مادامی سرود!!