استاد گرانقدر عبدالمحمود رضوانی
کَمْ مِنْ عَلِیمٍ قَوِیٍَ فِی تَقَلُّبِهِ مُهَذَّبِ اَللُّبِّ عَنْهُ
اَلرِّزْقُ یَنْحَرِفُ کَمْ مِنْ ضَعِیفٍ سَخِیفِ اَلْعَقْلِ
مُخْتَلِطٍ کَأَنَّهُ مِنْ خَلِیجِ اَلْبَحْرِ یَغْتَرِفُ
چه بسیار دانشمندِ کاربلد و چابکی که
اندیشه ای پاک و آراسته دارد اما رزق و روزی
از او رویگردان است (در تنگدستی زندگی
میکند) و چه بسیار فـرد ناتـوان و کـم عقـلی
که پـریشان فـکر است ، اما چنان روزی
به سویش سرازیر میشود که گویی دارد
با پیمانه از دل دریا آب بر می دارد !
دیوان شعر منسوب به حضرت علی (ع)
ج ۱ ، ص ۲۸۴
فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مراد
تو اهل فضلی و دانش ، همین گناهت بس
#حضرت_حافظ
نصیب کوردلان است نعمت دنیا
تو چشم رشد و تمیزی همین گناهت بس
#استاد_شهریار
تنگ گیری های دوران خاص اهل دانش است
محنت و رنج قفس،مخصوص مرغ با نواست
#محسن_تأثیر_تبریزی
آن که حظ آفرید و روزی داد
یا فضیلت همی دهد یا بخت
#سعدی_جان
از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
افسوس افضل که فضل نتوان خوردن
نان پاره چو در دست سگان است امروز
از دست سگان نمی توان نان خوردن
#بابا_افضل_کاشانی
هست تا بر فلک از اختر سیار اثر
سنگ بر شیشهٔ ارباب هنر می آید
#صائب_تبریزی
سپهر مردم دون را کند خریداری
بخیل ، سوی متاعی رود که ارزان است
#ناظم_هروی
زشت را آیینهٔ تاریک باشد پرده پوش
می نماید روی دل گردون به نادان بیشتر
#صائب_تبریزی
زمانه کج منشان را به بر کشد بیدل!
کسی که راست بود ، خار چشم افلاک است
#بیدل_دهلوی
حیرتی دارم که گردون چون به دانایان بد است
او که نتواند میان نیک و بد تمییز کرد
#کلیم_کاشانی
خُلق وسیع و رِزق به یک کس نمی دهند
خُلق وسیع داری ، گو رزق تنگ باش
#صائب_تبریری
نعمت دنیای دون پرور به استحقاق نیست
صاحب گنجند اینجا بیشتر ویرانهها
هر که بر داغ حوادث همچو مردان صبر کرد
خورد آب زندگی زین آتشین پیمانهها
#صائب_تبریزی
نعمت هر دو جهان ، قسمت پر رویان است
خون دل می خورد هر کس که حیایی دارد
#صائب_تبریزی
نعمت دنیا نصیب دل سیاها می شود
جغد دارد زیر پر گنج خراب آفتاده را
#صائب_تبریزی
افسوس که نان پخته خامان دارند
اسباب تمام ناتمامان دارند
آنان که به بردگی نمی ارزیدند
امروز کنیزان و غلامان دارند
بابا افضل کاشانی
تاریــک خــاطران همــه در نــاز و نعمتنــد
ای روشــنی عقــل تــو بــر مــا بــلا شــدی
مــرا ز دســت هنرهــای خویشــتن فریــاد
کـه هر یکی بـه دگرگونـه داردم ناشـاد
#ظهیر_فرایانی
اگر عیش جهان خواهی مشو یک ذره ای عاقل
که دانایی به آتش می کشد بنیان دانا را
#جواد_جعفری_فسایی(سها)
یافت در بی بصری گمشده خود یعقوب
بصر از هر که گرفتند بصیرت دادند
#صائب_تبریزی
اَلرِّزْقُ یَنْحَرِفُ کَمْ مِنْ ضَعِیفٍ سَخِیفِ اَلْعَقْلِ
مُخْتَلِطٍ کَأَنَّهُ مِنْ خَلِیجِ اَلْبَحْرِ یَغْتَرِفُ
چه بسیار دانشمندِ کاربلد و چابکی که
اندیشه ای پاک و آراسته دارد اما رزق و روزی
از او رویگردان است (در تنگدستی زندگی
میکند) و چه بسیار فـرد ناتـوان و کـم عقـلی
که پـریشان فـکر است ، اما چنان روزی
به سویش سرازیر میشود که گویی دارد
با پیمانه از دل دریا آب بر می دارد !
دیوان شعر منسوب به حضرت علی (ع)
ج ۱ ، ص ۲۸۴
فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مراد
تو اهل فضلی و دانش ، همین گناهت بس
#حضرت_حافظ
نصیب کوردلان است نعمت دنیا
تو چشم رشد و تمیزی همین گناهت بس
#استاد_شهریار
تنگ گیری های دوران خاص اهل دانش است
محنت و رنج قفس،مخصوص مرغ با نواست
#محسن_تأثیر_تبریزی
آن که حظ آفرید و روزی داد
یا فضیلت همی دهد یا بخت
#سعدی_جان
از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
افسوس افضل که فضل نتوان خوردن
نان پاره چو در دست سگان است امروز
از دست سگان نمی توان نان خوردن
#بابا_افضل_کاشانی
هست تا بر فلک از اختر سیار اثر
سنگ بر شیشهٔ ارباب هنر می آید
#صائب_تبریزی
سپهر مردم دون را کند خریداری
بخیل ، سوی متاعی رود که ارزان است
#ناظم_هروی
زشت را آیینهٔ تاریک باشد پرده پوش
می نماید روی دل گردون به نادان بیشتر
#صائب_تبریزی
زمانه کج منشان را به بر کشد بیدل!
کسی که راست بود ، خار چشم افلاک است
#بیدل_دهلوی
حیرتی دارم که گردون چون به دانایان بد است
او که نتواند میان نیک و بد تمییز کرد
#کلیم_کاشانی
خُلق وسیع و رِزق به یک کس نمی دهند
خُلق وسیع داری ، گو رزق تنگ باش
#صائب_تبریری
نعمت دنیای دون پرور به استحقاق نیست
صاحب گنجند اینجا بیشتر ویرانهها
هر که بر داغ حوادث همچو مردان صبر کرد
خورد آب زندگی زین آتشین پیمانهها
#صائب_تبریزی
نعمت هر دو جهان ، قسمت پر رویان است
خون دل می خورد هر کس که حیایی دارد
#صائب_تبریزی
نعمت دنیا نصیب دل سیاها می شود
جغد دارد زیر پر گنج خراب آفتاده را
#صائب_تبریزی
افسوس که نان پخته خامان دارند
اسباب تمام ناتمامان دارند
آنان که به بردگی نمی ارزیدند
امروز کنیزان و غلامان دارند
بابا افضل کاشانی
تاریــک خــاطران همــه در نــاز و نعمتنــد
ای روشــنی عقــل تــو بــر مــا بــلا شــدی
مــرا ز دســت هنرهــای خویشــتن فریــاد
کـه هر یکی بـه دگرگونـه داردم ناشـاد
#ظهیر_فرایانی
اگر عیش جهان خواهی مشو یک ذره ای عاقل
که دانایی به آتش می کشد بنیان دانا را
#جواد_جعفری_فسایی(سها)
یافت در بی بصری گمشده خود یعقوب
بصر از هر که گرفتند بصیرت دادند
#صائب_تبریزی
- ۱.۹k
- ۳۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط