در عمق آشفتگی روز ها

در عمق آشفتگی روز ها
در لحظات پریشانی و تنهایی
من همانم
که هیچگاه دلش و دلتنگی هایش
به حساب نیامد
اما همیشه در افق چشمانم
آنجا که خورشید حضور تو می درخشد
دلم را به دست باد می سپارم
تا بیاید کنار دلت بنشیند
و در بی تاب ترین دقایق انتظار و دلتنگی
همنشین تنهایی های تو شود.....
این منم که
روزهای دلواپسی را
در خیال خویش
با پرواز در کرانه های آسمان عشق سیر می کنم
آنجا که تو از میان هزاران پرنده
تنها پرنده ایی بودی
در پهنه ی وسیع دیدگانم
که در آشیانه دلم جای گرفتی......
پرنده ایی افسانه ایی
ققنوسی از عشق
که در زیر نگاه آتشینش
نگاهم شعله ور شد
و قلب یخ زده ام گرم
که ضربانش کوک شد
روی ضرباهنگ دلدادگی و شیدایی.....