فرشته اسمانیم ،تاج سرم مادرم نوزده سال از عروج ناباورانه‌

فرشته اسمانیم ،تاج سرم مادرم نوزده سال از عروج ناباورانه‌ات گذشت
این نوزده سال به ما بی تو یک قرن گذشت
دست تقدیر او را از باغ زندگی جدا کرده،
و جز مشتی خاک بر ما باقی نگذاشت
نوزده سال از پرواز معصومانه‌اش گذشت
این نوزده سال را با یاد و بی حضورش
چه تلخ و مبهوت به پایان بردیم
و در فراقش چه خونها که از دل چکید
و چه اشک‌ها که بر رخ دوید
هنوز به یادش اشک می‌ریزیم
تا شاید آرام گیریم
و با حضور یاران رفتنش را باور کنیم

❈❈❈

نوزده سال می‌گذرد و می‌سوزیم و به هر جا می‌نگریم، خاطره‌ای از مادر در خیال ما شکل می‌گیرد؛
نوزده سالی است که سنگ صبور خود را از دست داده‌ایم
و نگاه پاکش را دیگر نمی‌یابیم.
چه سخت است فراق کسی که یاد و روحش همیشه در کنار ماست و او خود نیست.

❈❈❈

لالایی مادر مهربونم، لالایی مادر عزیزم.
راست میگن فرشته‌ها نمی تونن رو زمین بمونن.
جای فرشته‌ها تو آسمونه.
مادرم، نوزده سال از آسمانی شدنت گذشت. خانه بی نور شد…
😘🥀🥰🥀😍💔😭🖤🕊🕊🕊🕊🕊