روزی، در میان همهمه‌ی

روزی، در میان همهمه‌ی
روزهای تکراری، با تمام
دل‌مشغولی‌های دنیا،
نشستم و برای چند لحظه،
فقط به تو فکر کردم.
نه به حرف‌هایمان،
نه به خاطراتمان،
بلکه به حضورت.
به این‌که اگر همین حالا
صدایت بیاید، دلم
خودش را میان جمله‌هایت
گم می‌کند.
من هر روز با تو حرف می‌زنم،
در ذهنم، کنار فنجان نیمه‌سرد چای،
در چشم‌هایی که نگاهت را کم دارد،
در هر لحظه‌ای که بی‌دلیل
لبخند می‌زنم، چون تو را تصور کرده‌ام.

و شاید تو ندانی…
اما وقتی دلتنگت می‌شوم،
نه فقط دلم،
که تمام وجودم،
دست‌هایش را به سمت
نبودنت دراز می‌کند…

گاهی فکر می‌کنم اگر یک روز نباشی،
آیا واژه‌ای خواهد بود
که آن حجم از نبودن را توضیح بدهد؟

شاید نه.
اما تو که باشی…
کلمات همیشه پیدا می‌شوند.
چون تو،
سرمایه‌ی جاودانه‌ی قلب منی
#عاشقانه
#amd_msn11