«کاش روزگار، مثل یک کتاب بود که می‌توانستیم صفحاتِ تلخش ر

«کاش روزگار، مثل یک کتاب بود که می‌توانستیم صفحاتِ تلخش را پاره کنیم. اما او یک چرخِ بی‌وقفه‌ است؛ گاهی آن‌قدر تند می‌چرخد که نفسمان بند می‌آید، و گاهی آن‌قدر آرام، که در سکوتِ درد، غم هایمان را با تمام وجود می‌شنویم.»

ومیانِ این‌همه غم، شلوغیِ جهان، چقدر عجیب است

.

.

.