آدم دلش هوس می کند یک روزهایی را

آدم دلش هوس می کند یک روزهایی را
در هوایِ بی خیالیِ مطلق سِیر کند .
هیچ موضوعی نداشته باشد ،
برایِ فکر کردن .
از همان اولش ، شال و کلاه کند ،
یک سمتِ خیابان را بگیرد و فقط برود .
آنقدر که از تمامِ دنیا و
غصه هایِ تحمیلی اش دور شود .
یک روزهایی ، آدم دلش فقط
یک خیابانِ طولانی می خواهد ،
یک موسیقیِ سنتی و اصیلِ ایرانی
و یکی ، دو فنجان فراموشی