گوناگون

.
تو مَپندار که در فِکر تنم
نگران سرطان وطنم
او که بیمار شود ما همه نیز
من که بیمار شوم ، یک بدنم
وطنم از تن من خسته‌تر است
درک کن درد مرا از سُخنم
به تو سوگند که از غُصّه خویش
لحظه‌ای پیش تو من دم نزنم